بلیه برنار

 Blier, Bernard                   

بازیگر (1916، بوئنوس آیرس- آرژانتین؛ 1989)

در خانواده ای فرانسوی به دنیا آمد. تحصیلاتش را در کنسرواتوار پاریس، زیر نظر لویی ژووه، به پایان برد. برای مدت کوتاهی روی صحنه رفت و از سال 1937 وارد سینما شد. با آغاز جنگ جهانی دوم مهاجرت کرد، ولی به اسارت آلمانی ها درآمد. در 1942 فعالیت بازیگری اش را از سر گرفت و در فیلم های فرانسوی و ایتالیایی بسیاری نقش های اول، و گاه دوم را بازی کرد. در 1973 نشان لژیون دونور دریافت کرد. پسرش، برتران، کارگردان است.

هر چند برنار بلیه خیلی زود کارش را در سینما شروع کرد، ولی نقش های مناسبش را پس از جنگ به دست آورد. تماشاگران بیش تر او را در هیئت کارآگاه پلیس دوست داشتند، و بهترین بازی هایش در این نوع نقش ها، در نقش «ژاور» در بی نوایان و در پرونده ی سیاه بوده است. اما در آثاری مثل ژرمینال، بیگانه، و بسیاری از فیلم های کمدی نیز ظاهر شده است. در کارنامه اش بیش از دویست فیلم به چشم می خورد که نشان دهنده جدّیتش در کار بود و اعتبارش را مدیون انضباط و دقتی بود که هنوز هم جایگاه مهمی را در سینمای فرانسه به او اختصاص داده است. کارنامه اش در تآتر نیز شاخص بوده است. اوج کارش در کمدی های بولوار بود. هم چنین، هم راه با ایزابل آجانی در 1973 و در سیصدمین سالگر مرگ مولیر، در نمایش مدرسه ی زنان شرکت کرد. ح.م

از فیلم ها: 1937- آدم ابله (م. آلگره)، سه- شش- نه (رولو)، خانمی از مالاکا (م. آلگره)؛ 1938- بازیگران وارد می شوند. (م. آلگره)، هتل شمال (کارنه)؛ 1939- دوزخ فرشتگان (کریستیان- ژاک)، روز بر می اید (کارنه)؛ 1941- سنفونی فانتاستیک (کریستیان- ژاک)، قتل بابانوئل (کریستیان- ژاک)، نخستین مجلس رقص (کریستیان- ژاک)؛ 1942- ازدواج شیفون (اوتان. لارا)، شب شگفت انگیز (لربیه)؛ 1943- دختران کوچک راسته ی گل فروشان (م. آلگره)؛ 1946- آقایان لودویک (لو شانوآ)؛ 1947- که دز اورفور/ مقرّ پلیس پاریس (کلوزو)؛ 1948- دده دان ور (م. آلگره)، از آدم به آدم ها (کریستیان- ژاک)، آدم های کسالت آور (درویل)؛ 1949- فرار از مدرسه (لوشانوآ)؛ 1950- فریب کاری (ا. آلگره)، یادگارهای گم شده (کریستیان- زاک)؛ 1951- خانه ی بونادیو (ریم)، بدون گذاشتن نشانی (لوشانوآ)؛ 1952- من آن را سه بار در تابستان دارم (گیتری)؛ 1954- پیش از توفان (کایات)؛ 1955- پرونده ی سیاه (کایات)؛ 1956- جنایت و مکافات (لامپن)؛ 1957- مرد بارانی پوش (دوویویه)، وقتی که زن وارد ماجرا می شود (ا. آلگره)؛ 1958- بی نوایان (لوشانوآ)، قمار باز (اوتان- لارا)، گربه (دوکوئن)؛ 1959- جنگ بزرگ (مونیچلی)، ماری اکتبر( دوویویه)، چشم های عشق (لاپاتلی یر)؛ 1960- جنایت (کامرینی)، گوژ پشت (لیتزانی)، 1961- ساعات اولیِه ی صبح (اودره)، رئیس (ورنوی)؛ 1962- هفتمین عضو هیأت منصفه (لوتنر)، ماتیاس ساندورف (لامپن)؛ 1963- ژرمینال (ا. آلگره)، سازمان دهنده (مونیچلی)؛ 1964- مأموران خفیه (لوتنر)، تعقیب یک مرد (مولینارو)، شانس و عشق (تارونیه)؛ 1965- ادعای شرف (رامپا)؛ 1966- جنایت تقریباً کامل (کامرینی)؛ 1967- اگر یک جاسوس بودم (برتران بلیه)، بیگانه (ویسکونتی)، کارولین شری (لاپاتلی یر)؛ 1968- مرا ماتیلد صدا کنید (موندی)؛ 1969- دایی من بنژامن (مولینارو)؛ 1971- یک جاسوس برای من بگیر (کلمنت)، سرقت و روح تجارت (کوربوچی)؛ 1972- مو طلایی بزرگ با کفش سیاه (روبر)، بوکاچو (کوربوچی)؛ 1973- اوضاع پولی بد نیست (یان)، آدم کشان اجیر شده (لوتنر)؛ 1974- چینی ها در پاریس (یان)، 1975- کالموس (برتران بلیه)، دوستان من (جرمی و مونیچلی)؛ 1976- بدن دشمن من (ورنوی)؛ 1977- شاهد (موکی)؛ 1979- غذای سرد (برتران بلیه)، سری سیاه (کورنو)؛ 1981- شور عشق (اسکولا).