درک بوگارد
Bogarde, Dirk
بازیگر (1921، لندن- انگلستان؛ 1999)
با نام جولز گاسپار اولریک وان دن بوگارد به دنیا آمد. پدرش، هلندی الاصل و دبیر بخش هنر تایمز لندن بود و مادرش بازیگر. تحصیلاتش را در مدرسه آلن گلن اسکاتلند و کالج دانشگاه گلاسکو به پایان برد. زمانی که مشغول آموزش بازیگری بود، به عنوان صحنه آرا و تصویرگر تبلیغاتی نیز کار می کرد. در 1939 وارد تآتر شد. در همان سال در فیلم کمدی جرج فورمبی، بیا جرج، به عنوان سیاهی لشکر جلوی دوربین رفت. پس از خدمت در ارتش، طی جنگ جهانی دوم، کار حرفه ای خود را آغاز کرد. در صحنه ی تآترهای لندن مورد توجه قرار گرفت و به خدمت کمپانی فیلم سازی رنگ در آمد. خیلی زود در سینما جا افتاد. در اغلب نوع های سینمایی (از تریلر گرفته تا کمدی و... ملودرام های تاریخی) بازی کرد. بازیگری زیرک و حساس بود و در این دوره قابلیت های گوناگونش را در محصولاتی پیش پا افتاده به نمایش گذاشت. تا این که در دهه ی 1960 با نقش های پیچیده ی یک هم جنس دوست در قربانی بازیل دیردن و نقش اصلی پیش خدمت جوزف لوزی به شهرت رسید. برای پیش خدمت و بعدتر، نازنین جایزه بهترین بازیگر آکادمی سینمایی انگلستان را برد. از اواخر دهه ی 1960 تا اواخر دهه ی 1970 در محصولاتی بین المللی (از جمله نگهبان شب لیلیاناکاوانی و پروویدانسِ آلن رنه) خوش درخشید. اوج کارش بازی در مرگ در ونیز لوکینو ویسکونتی بود. در اوایل دهه ی 1990، پس از دوازده سال دوری از سینما، در آخرین فیلمش، بابا نوستالژی، بازی کرد. در 1992 لقب «سر» گرفت. چند رُمان و خاطراتش را در کتاب های یک سورچی صاعقه زده ( 1977)، مارها و نردبان ها (1978) و یک آدم منظم (1983) نوشته است.
از فیلم ها: 1948- زمانی یک دوره گرد شادمان (ج.لی)؛ 1949- آقای پروهک عزیز (فریلند)، پسران قهوه ای پوش (تالی)؛ 1950- حق السکوت (م. آلگره)، 1952- آدم کش ملایم (ب. دیردن)، تحت تعقیب (چ. کرایتن)، شاهزاده خانم در پی پول (گست)، قرار ملاقات در لندن (ف. لیکاک)؛ 1953- لحظه ی پُر التهاب (بنت)؛ 1954- ببر خفته (لوزی)، دکتر در خانه (تامس)، آنانی که جرأت می کنند (مایلستون)، دریا بر آنان غلبه نخواهد کرد (ل. گیلبرت)؛ 1955- سایه ای تیره بیفکن (ل. گیلبرت)، دکتر در دریا (ر. تامس)؛ 1856- باغباتی اسپانیایی (ف. لیکاک)؛ 1957- مواجهه با خطر در مهتاب (م. پوئل و پرسبرگر)، قلمرو کامبل (ر. تامس)؛ 1958- داستان دو شهر (تامس)؛ 1959- تهمت! (اسکوییت)؛ 1960- آهنگ ناتمام (کیوکر و چ. ویدور)، فرشته ی سرخ پوش (ن. جانسن)؛ 1961- آوازه خوان نه آواز (ر. و. بیکر)، قربانی (ب. دیردن)؛ 1962- شجاعت کلمه ی عبور است (ا. استون)، به نیروی دریایی پیوستیم (توی)؛ 1963- پیش خدمت (لوزی)، دکتر دچار دردسر (ر. تامس)، می توانستم هم چنان آواز بخوانیم (نیم)؛ 1964- شاه و کشور (لوزی)؛ 1965- نازنین (شله زینجر)؛ 1966- مودستی بلز (لوزی)؛ 1967- خانه ی مادری (کلیتن)، تصادف (لوزی)؛ 1968- تعمیر کار (فرانکن هایمر)، سباستیان (د. گرین)؛ 1969- غروب خدایان (ویسکونتی)، ژوستین (کیوکر)، آه! چه جنگ دل نشینی (آتن بارو)؛ 1971- مرگ در ونیز (ویسکونتی)؛ 1973- مار (ورنوی)؛ 1974- نگهبان شب (کاوانی)؛ 1975- جواز کشتن (فرانکل)؛ 1977- پلی در دوردست د(آتن بارو)، پروویدانس (رنه)، نومیدی (فاس بیندر)؛ 1991- بابا نوستالژی (تاورنیه).
