چارلز بیکفورد
Bickford, Charles
بازیگر (1881، کمبریج ماساچوستس- امریکا؛ 1967)
تحصیلاتش را در انستیتوی فنی ماساچوستس به پایان برد. پیش از آن که به کار نمایش روی آورد، مدتی ملوان و بعد، مهندس ساختمان بود. در جنگ جهانی اول به خدمت ارتش درآمد. پس از پایان جنگ جهانی اول، در سال 1919 برای نخستین بار در برودوی روی صحنه رفت. در 1929، هم زمان با ظهور ناطق، هم راه با صدها بازیگر تآتر به وسوسه راه یافتن به هالیوود افتاد. با رُز دریای جنوب وارد سینما شد. ابتدا نقش های رُمانتیک را بازی می کرد، که میان آن ها، نقش دریانورد دل باخته گرتاگاربو در آنا کریستی، از همه برجسته تر است. اما خیلی زود موقعیت اصلی خود را یافت و در نقش های دوم شخصیت های «فرمان بده»، حضور قدرتمندش را به نمایش گذاشت. در تلویزیون نیز به ایفای نقش در چند مجموعه پرداخت که مشهورترین آن ها ویرجینیایی (1962-1971) است. سه بار برای بازی در آهنگ برنادت، دختر مرد مزرعه دار و جانی بلیندا کاندیدای دریافت اسکار شد. خاطراتش را در کتابی با نام گاوهای نر، توپ ها، دوچرخه ها و بازیگرها (1965) نوشته است.
بیکفورد معمولاً خشونتی آرام داشت، که آن را هم راه با خود به استودیوهای تولید فیلم نیز برد. در چند فیلم نقش آدم بدها را داشت، اما در طول بیش از سی سال، شخصیتی را به تصویر کشید که در نقش های دراماتیک، توانایی و کمال قابل توجهی را به نمایش می گذاشت. در آنا کریستی دریانورد ساده دلی است که از گاربوی خیابان گرد تقاضای ازدواج می کند. در چارچوب قراردادهای اخلاقی و در مواجهه با شرایط ناهموار زندگی، بیکفورد رفتاری بروز می داد که گویی از جهانی دیگر آمده است. فریبندگی فوق العاده ای نداشت، اما همان اندک را چنان ماهرانه نمود می داد که نقش های برجسته می شدند. گاه نقش شخصیت هایی را ایفا می کرد که از نظر منزلت اجتماعی در تضاد با یک دیگر بودند. از کشیش موعظه گر گرفته تا دریانورد ساده دل و نقاش کور و مزدور مساح و پدر سخت گیر و... اما در عین حال، این همه با توانایی تمام و جذابیت مقبول به تصویر در می آمدند. جنیفر جونز چنان شیفته ی بازیگری او بود که وقتی خبر مرگش را شنید با بلعیدن قرص های خواب آورد دست به خودکشی زد!
از فیلم ها: 1929- رُز دریای جنوب (دوان)؛ 1930- آنا کریستی (ک. براون)؛ 1931- شرق بورنئو (ملفورد)، شوهر سفید پوست زن سرخ پوست (س. ب. دمیل)؛ 1932- خیابان خودنمایی (گریند)؛ 1933- این روزگار (س. ب. دمیل)؛ 1934- دوشیزه ماکر کوچولو (ا. هال)، یک زن شریر (برابین)؛ 1935- شرق جاوه (ملفورد)؛ 1936- غرور تفنگداران دریایی (لدرمن)، گاری قرمز (پ. استاین)؛ 1937- دشت نشین (س. ب. دمیل)، گذرگاه رعد (بارتن)، دختر شانگهای (فلوره)؛ 1938- دره غول ها (کیتلی)، توفان (هـ. یانگ)؛ 1939- برخیز و مبارزه کن (وان دایک)، خیابان مردان گم شده (سالکو)، شورش در خانه ی بزرگ (نای)؛ 1940- موش ها و آدم ها (مایلستون)، ملکه ی سرزمین یوکان (رزن)؛ 1941- کاروان برمه (ن. اسمیت)؛ 1942- ماجرای تارزان در نیویورک (ر. تورپ)، باد وحشی را دروکن (س. ب. دمیل)؛ 1943- آهنگ برنادت (هـ . کینگ)؛ 1944- پرواز و یک دعا (هاتاوی)؛ 1945- فرشته ی سقوط کرده (پرمینجر)؛ 1946- جدال در آفتاب (ک. ویدور)؛ 1947- زنی در ساحل (رنوار)، نیروی وحشی (داسین)، دختر مرد