فرانسوا پریه

Perier, Francois

بازیگر (1919، پاریس- فرانسه؛ 2002)

با نام فرانسوا پی یو به دنیا آمد. کارش را در تآتر آغاز کرد. از اواخر دهه ی 1930 با نقش های کوتاه وارد سینما شد و پس از جنگ جهانی دوم رو به اوج گذاشت. با فیلم های سیلوی و شبح، سکوت طلاست و اورفه به شهرت رسید. در تعداد بسیاری از محصولات فرانسوی و ایتالیایی نقش های اصلی و دوم را به عهده گرفت. بر اثر سکته ی قلبی درگذشت.

از فیلم ها: 1938- پایان روز (دوویویه)، هتل شمال (کارنه)، گرمای سن (بوایه)؛ 1942- نامه های عشق (اوتان- لارا)؛ 1944- سیلوی و شبح (اوتان- لارا)؛ 1947- سکوت طلاست (ر. کلر)؛ 1948- بازگشت به زندگی (لامپن)، ژان دولالون (آشار)؛ 1950- اورفه (کوکتو)؛ 1953- ویلا بورگزه (فرانچولینی)؛ 1954- روسل جوان (اونه بل)؛ 1956- ژروه (کلمان)، شب های کابیریا (فلینی)؛ 1960- زن فرانسوی و عشق (کریستیان- ژاک و...)، وصیت نامه ی اورفه (کوکتو)؛ 1961- عاشق پنج روزه (دوبروکا)؛ 1963- سازمان دهنده (مونیچلی)، آب نبات های فلفلی (باراتیه)، بازدید (چیترآنجلی)؛ 1967- سامورایی (ملویل)؛ 1968- مرد اضافی (کوستا گاوراس)؛ 1969- زی (کوستا گاوراس)؛ 1971- درست پیش از شب (شابرول)؛ 1972- دایر ه سرخ (ملویل)، سوء قصد (بوآسه)؛ 1974- استاویسکی (رنه)، آنتوان و سباستیان (ژ. م. پریه)؛ 1975- دکتر فرانسوا گیان (برتوچلی)؛ 1976- پلیس پستون 357 (کورنو)؛ 1978- تدبیر دولت (کایات)؛ 1980- بار تلفن (باورآ)؛ 1983- شدید (دلون)؛ 1991- آشفتگی (تامس)؛ 1996- خاطرات یک احمق جوان (اورینیاک)