جو پشی
Pesci, Joe
بازیگر(1943،نیو آرکِ نیو جرزی -امریکا)
پدرش، کارگر و مادرش، خواننده بود. از پنج سالگی روی صحنه می رفت و در ده سالگی با یک برنامه ی تلویزیونی به شهرت رسید و پدرش مشوّق او در کار خوانندگی و بازیگری بود. پیش از این که بتواند کاری در سینما پیدا کند به کارهای مختلفی مثل بنایی پرداخت. در اوایل بیست سالگی شروع به خوانندگی کرد و با نام جوریچی چند صفحه پُر کرد. به نواختن گیتار نیز روی آورد و با فرانک وینسنت در یکی از کلوب های شبانه ی سبک وودویل یک گروه کمدی تشکیل داد. از 1975، به طور جدی، وارد سینما شد. سپس به هالیوود رفت و در آن جا نیز به جای بازیگری به حرفه های مختلفی مثل آرایشگری پرداخت تا این که موقعیت بازی در گاو خشمگین برایش فراهم شد و برای همین فیلم برنده ی جایزه ی منتقدان نیویورک، انجمن ملی منتقدان فیلم و گلدن گلوب شد. برای دوستان خوب برنده ی اسکار بهترین بازیگر نقش دوم شد.
پشی بازیگر کوچک اندام و جسور نقش های دوم، متخصص ایفای نقش گنگسترهای خشن است. اما در نقش های کمدی هم از جمله در پول آسان به دست آمده، تنها در خانه و عموی من وینی (در نقش اصلی) بازی کرده است. اگر چه استعداد و توانایی های لازم را برای این کار داشت اما شهرت و روی کار آمدنش را مدیون اسکورسیزی است که او را در یکی از شاخص ترین فیلم های دهه ی 1980، گاو خشمگین، بازی داد.
از فیلم ها: 1975- به دنبال مرگ (ر. دِ. ویتو)؛ 1980- گاو خشمگین (اسکورسیزی)؛ 1982- آقای شگفت انگیز گرامی (لیلینتال)، آن را یافتم (روگ)؛ 1983- پول آسان به دست آمده (سینیورلی)؛ 1984- روزی روزگاری در امریکا (لئونه)؛ 1987- مرد پُر التهاب (شوراکی)؛ 1989- سلاح مرگبار 2 (ر. دانر)، جهت معکوس (د. هاپر)؛ 1990- عروسی بتسی (ر. آلدرا)، دوستان خوب (اسکورسیزی)، تنها در خانه (کولامبوس)؛ 1991- ج. ف. ک. (آ. ساتون)، چشم ناظر (هـ . فرانکلین)؛ 1992- سلاح مرگبار 3 ( ر. دانر)، تنها در خانه 2 : گم شده در نیویورک (کولامبوس)، پسر عمومی من وینی (ج. لین)؛ 1994- جیمی هالیوود (لوینسن)، با درجه ی ممتاز (کشیشیان)؛ 1995- کازینو (اسکورسیزی)؛ 1997- برای ماهی گیری رفتند (ک. کین)؛ 1998- سلاح مرگبار 4 (ر. دانر).
