خان خانم اصفهانی
(-ز 1250 ق)
وی دختر محمدبیک ترکمانی اصفهانی، ملقب به تاج الشعراء، و متخلص به خان و معروف به خان خانم کوچک از شعرای بلندآوازه دوران قاجاریه بوده است. او سخنوری شیرین زبان و صاحب ذوق بود و اشعاری بسیار روان می سرود. وی دوستدار اهل بیت علیهم السلام بود و اشعاری در مناقبت امام علی علیه السلام سروده است. او در سال 1250 ه.ق در قید حیات بوده است.
