راضیه نیشابوری
(482- 549ق)
دختر ابی سعید سعدالله نیشابوری، مکنی به ام الرضی، از زنان پارسا، فقیه و محدّثه.
ولادت و نشأت وی در قریه بلزیر از نواحی نیشابور بود. وی پس از اخذ مقدّمات و علوم عربی برای استماع حدیث با پدرش به عراق مهاجرت کرد و به مجلس بزرگان اهل حدیث پیوست. سمعانی از او استماع حدیث کرده است. او در اواخر عمر خود شهر استوا از توابع خراسان را مسکن خویش قرار داد و در همان مکان ندای حق را لبیک گفت.
