آدولفو چلی

 Celi, Adolfo                  

بازیگر (1922، سیسیل- ایتالیا؛ 1986)

تحصیلاتش را در آکادمی رُم به پایان برد. کارش را در تآتر آغاز کرد و از اواخر دهه ی 1940 وارد سینما شد. تا اواخر دهه ی 1970 یکی از چهره های آشنای نقش های دوم محصولات اروپایی و هالیوودی به شمار می آمد. قوی هیکل بود و موهای نقره یی داشت و اغلب نقش های منفی را به عهده می گرفت.                                                                                                                       

از فیلم ها: 1945- یک امریکایی در مرخصی (زامپا)؛ 1948- میلاد در میدان 119 (فرانچیشی)، سرقت ممنوع (کومنچینی)؛ 1963- مردی از ریو (دو بروکا)؛ 1964- آقای هم راه (دو بروکا)؛ 1965- تندر بال (ت. یانگ)، قطار سریع السیر فون رایان (رایسن)، رنج و سرمستی (ک. رید)، و مردی آمد (اولمی)؛ 1966- جایزه ی بزرگ (فرانکن هایمر)، ال گرکو (سالچه)؛ 1967- ابله (پریش)، موفقیت بزرگ (مونتالدو)، پدر خانواده (لوی)؛ ظرف عسل (منکه ویتس)؛ 1968- دیابولیک (باوا)؛ 1969- یک کارآگاه (گوری یری)، در جست و جوی گریگوری (پ. وود)؛ 1970- قطعه ی ترس (ر. سارافیان)؛ 1971- جنایات در خیابان مورگ (هسلر)؛ 1972- لامالا اوردینا/ رابط ایتالیایی (دی لیو)، برادر خورشید ، خواهر ماه (زفیرلی)؛ 1973- هیتلر: ده روز آخر (د کونچینی)؛ 1974- شبح آزادی (بونوئل)، و سپس هیچ کس نبود (کالینسن)؛ 1975- دوستان من (جرمی و مونیچلی)، شیطان یک زن است (دامیانی)؛ 1976- مرد بعدی (ر. سارافیان)، لنگ دراز بزرگ ( پینوتو)، 1976- خانم ها و آقایان شب بخیر ( کومنچینی)، ساندوکان/ صادق خان (سولیما)؛ 1977- عابرها (س. لروی)؛ 1980- کافه اکسپرس (لوی)؛ 1982- عالی جناب (ف. پِری)، دوستان من 2 (مونیچلی)؛ 1987- دوستان من 3 (لوی).