پل داگلاس

Douglas, Paul

بازیگر (1907، فیلادلفیای پنسیلوانیا- امریکا؛ 1959)

در زمان تحصیل در دبیرستان علاقه مند حرفه ی نمایش شد. اما پس از پایان تحصیلتتش در دانشگاه ییل، به صورت حرفه ای بازیکن فوتبال امریکایی شد. و پس از آن به کار گویندگی در رادیو پرداخت. در این مدت گه گاه روی صحنه نیز می رفت و در برنامه ی کمدی رادیویی جک بنی و جرج برنز و آلن شرکت می کرد. در سال 1936 وارد برودوی شد، اما خیلی زود به رادیو بازگشت و تا زمان انتخابش از سوی گارسن کانین برای ایفای نقش «هاری براک» در نمایش چشم و گوش بسته (نقشی که بیش از هزار بار بازی کرده بود)، چهل ساله شده بود. (او پیشنهاد جرج کیوکر را برای حضور در نسخه ی سینمایی نمایش نامه رد کرد و جای خود را به برودریک کرافورد داد.) زمانی که برای نخستین فیلمش در 1948، جلوی دوربین رفت، بازیگری میان سال و جا افتاده بود. دو تن از همسرانش، ویرجینیا فیلد (1942-1946) و جان استرلینگ (1950-1959)، نیز بازیگر بودند. بر اثر سکته ی قلبی درگذشت.

 از فیلم ها: 1949- پرواز ساعت دوازده (هـ. کینگ)، هربهار روی می دهد (بیکن)، نامه ای به سه همسر (منکه ویتس)؛ 1950- نقل و انتقال بزرگ سیتن)، وحشت در خیابان ها (کازان)؛ 1951- جر و بحث (لوبین)، فرشتگان در زمین بیس بال (ک. براون)، چهارده ساعت (هاتاوی)؛ 1952- هرگز برای یک عضو سپاه زنان دست تکان نده (مک لیود)، وقتی در رُم هستی (ک. براون)، برخورد در شب (ف. لانگ)، 1954- مگی (مکندریک)، گروه اجرایی (وایز)؛ 1955- کادیلاک تمام طلایی (کوآ ین)، جو مکبث (ک. هیوز)؛ 1956- اهل گاما (گیلینگ)؛ 1957- این می توانست شب باشد (وایز)، جیمز خوش پوش (شاولسن)؛ 1958- فورتونلا (د فیلیپو)؛