بروس کابوت
Cabot, Bruce
بازیگر (1904، کارلسباد نیومکزیکو - امریکا؛ 1972)
با نام ژاک اتی ین دو بوژاک به دنیا آمد. نوه ی سفیر فرانسه در امریکا بود. تحصیلاتش را در دانشگاه جنوب (سوانی تنسی) به پایان برد. ابتدا حرفه های مختلفی داشت. تا این که دیوید آ. سلزنیک در جریان یک مهمانی او را پسندید. نخستین فیلمش را در سال 1932 بازی کرد. سپس در تعداد بسیاری فیلم های حادثه ای، اغلب در نقش های خشن و منفی، ظاهر شد. در این دوره به یاد ماندنی ترین نقش او در کینگ کُنگ بود. طی جنگ جهانی دوم به عنوان افسر اطلاعاتی و عملیاتی در اروپا و آفریقا خدمت می کرد. پس از جنگ به هالیوود بازگشت. اما بیش تر دهه ی 1950را در اروپا گذراند. در دهه ی 1960 بار دیگر به هالیوود بازگشت و ایفاگر نقش های دوم، اکثراً در فیلم های وسترن، شد. بر اثر ابتلا به سرطان درگذشت. دو همسر از سه همسرش، ایدری ایمز و فرانچسکا دِ اسکافا، هر دو بازیگر بودند.
از فیلم ها:
1932 - جنایت در مهمان خانه ی بیرون شهر (روبین)؛ 1933 - کینگ کنگ (شودساک و کوپر)، جک دانشجوی دانشکده ی نیروی دریایی (کابان)؛ 1934 - سایه های سینگ سینگ (رُزن)، قتل روی تخته سیاه (آرچینباد)، مردان در شب (هیلی یر)؛ 1935 - به آنان رحم نکن (ج. مارشال)؛ 1936 - خشم (ف. لانگ)، رابین هود ال دورادو (ولمن)، سه آدم عاقل (سایتس)، آخرین نفر از موهیکان ها (سایتس)؛ 1937 - آدم خبیث (کان)؛ 1938 - گناه کاران در بهشت (ویل)، بچه ی خیابان دهم (وُرهاوس)؛ 1939 - داج سیتی (کورتیز)، پسر من گناه کار است (بارتن)؛ 1940 - سوزان و خدا (کیوکر)، شعله ی نیو اورلیانز (ر.کلر)؛ 1941 - غروب (هاتاوی)؛ 1942 - وایلد بیل هیکاک می تازد (انرایت)، آهنگ صحرا (فلوره)؛ 1945 - فرشته ی سقوط کرده (پرمینجر)، طلاق (نای)؛ 1946 - بهمن (اروین آلن)، اسموکی (ل. کینگ)؛ 1947 - فرشته و مرد خبیث (گرانت)، ششلول بندها (واگنر)؛ 1949 - جونز غمگین (لنفیلد)؛ 1951 - بهترین مرد خبیث (و. راسل)؛ 1952 - گم شده در آلاسکا (یاربرو)؛ 1955 - گنج رومل (مارچلینی)؛ 1958 - امریکایی آرام (منکه ویتس)، 1959 - جان پل جونز (فارو)؛ 1962 - هاتاری! (هاکس)، کومانچیروها (کورتیز)؛ 1963 - مک لین تاک! (مک لاگلن)، قانون بی قانونان (کلاکستن)؛ 1965 - کت بالو (سیلوراستاین)، در راه خطر (پرمینجر)؛ 1966 - تعقیب (آ. پن)؛ 1967 - دلیجان جنگی (کندی)؛ 1968 - کلاه سبزها (وین وکلاگ)؛ 1970 - WUSA (رُزنبرگ)، چیزم (مک لاگلن)؛ 1971 - الماس ها ابدی اند (گای هامیلتن)، جیک بزرگ (ج. شرمن).
