گوستاف فرولیخ

Frohlich, Gustav

بازیگر (1902، هانوفر - آلمان؛ 1987)

کارش را با بازی در تآتر آغاز کرد. یک صاحب صنعت پشتیبانش بود. از سال 1925 وارد سینما شد. با متروپولیس به شهرت رسید. پس از چندی متخصص ایفای نقش های اولِ «جوان» شد. طی سال های دهه ی 1930 چند فیلم نیز کارگردانی کرد و در یک رسوایی، ضلعی از مثلثی بود که اضلاع دیگر آن را بازیگر چک، لیدا بارووا و یوزف گوبلس تشکیل می دادند. پس از جنگ جهانی دوم به بازیگری و کارگردانی ادامه داد، اما نتوانست موفقیت های دوره ی صامتش را تکرار کند.

از فیلم ها:

1927 - یازده شیطان (ز. کوردا)، متروپولیس (ف. لانگ)، سکوت وظیفه است (ویلهلم)؛ 1928 - بازگشت به خانه (مای)، دلهره (اشتاینهوف)، هورا! من زنده ام (تیله)؛ 1929 - آسفالت (مای)، قلب سوزان (برگر)؛ 1930 - آتش در اُپرا (ک. فرولیخ)، ولگرد نامیرا (اوتسیکی)؛ 1931 - گلوریا (برنت)، تحقیقات اولیه (سیودماک)، قسمت (دیترله)، لئوپولد من (اشتایهوف)، تا زمانی که هنوز یک والس اشتراوس شنیده می شود (وینه)؛ 1932 - والس امپراتوری (وینه)، موسسه ی دل باخته (ماکس اوفولس)؛ 1933 - در حدود یک میلیون (نیوفلد)، رؤیای زنان (فون بولواری)؛ 1934 - پناهنده ای از شیکاگو (مایر)، ماجرای آقایان جوان در قطب ها/ عشق و صدای ترومپت ها (+ ک.)؛ 1935 - آهنگ قایق رانان ونیزی (لامپرشت)، سرنگهبان شونک (ک. فرولیخ)؛ 1936 - شهر آناتول (تورجانسکی)، آدم ربایی (فون بولواری)، زن غیرقابل تحمل (مایر)؛ 1937 - گابریله یک، دو، سه (هانسن)؛ 1938 - عشق کوچک و بزرگ (فون باکی)؛ 1939 - رناته در گروه چهار نفره (فرهوفن)؛ 1940 - همه فریب کار هستند (هوفمان)؛ 1941 - کلاریسا (لامپرشت)؛ 1942 - سلطان بزرگ (هارلان)؛ 1943 - شب عالی (لینگن)؛ 1944 - خانواده ی بوخهولتس (ک. فرولیخ)، کنسرت (فرهوفن)، سقوط بزرگ (آنتون)؛ 1946 - گفتن حقیقت (وایس)؛ 1948 - چهره ی محنت کشیده (هوفمان)، راهی در غروب (+ ک.)؛ 1949 - هرگز امشب را فراموش نمی کنم (مایر)؛ 1950 - زن گناه کار (فورست)؛ 1951 - توره آنی (+ ک.)؛ 1952 - خانه ی زندگان (هارتل)، ازدواج برای یک شب (تورجانسکی)؛ 1953 - بعداً درباره ی عشق حرف خواهیم زد (آنتون)؛ 1956 - نخستین بهار (وایس)؛ 1960- ... و کسی شرمنده نبود (شوت - شوبینگر).