تیم رابینز
Robbins, Tim
بازیگر، کارگردان (1958، وست کووینای کالیفرنیا- امریکا)
با نام تیموتی فرانسیس رابینز به دنیا آمد. پدرش، گیل رابینز، در گرینویچ ویلیج خواننده بود. از دوازده سالگی به یکی ازتآتر های تجربی نیویورک پیوست و ابتدا به عنوان تکنسین نورپردازی در یک تآتر «دور از برودوی» به کار مشغول شد و در پی آن در دانشگاه ایالتی نیویورک به تحصیل نمایش پرداخت. اما در نیمه ی راه به دانشگاه کالیفرنیا رفت . در سال 1981 هم راه چند نفر از دوستانش گروه دارو دسته ی بازیگران را در لس آنجلس به راه انداخت و پس از مدتی کارگردانی هنری آن شد. در همین دوران، هنگامی که نمایش کشتار را (با هم کاری) نوشت و آن را کارگردانی کرد، به موفقیتی چشم گیر دست یافت. به تلویزیون نیز راه پیدا کرد و از جمله در یک قسمت ازمجموعه ی بلوزهای خیابان هیل بازی کرد. از 1984 به سینما راه یافت و با قد بلند (یک مترو نود و چهار سانتی متر) و چهره ی دوست داشتنی خود در طیف گسترده ای از نقش های گوناگون، استعداد و توانایی هایش را به نمایش گذاشت. با بازی های به یاد ماندنی در بول دورام و بازیگر به ستاره تبدیل شد و در پی آن، نخستین فیلم خود را با نام باب رابرتس کارگردانی کرد. در 1996 نیز برای کارگردانی به سوی اعدام، کاندیدای دریافت اسکار شد. از 1988 با سوزان ساراندون بازیگر زندگی می کند.
رابینز توانست طی مدتی کوتاه از ایفای نقش های دوم به نقش های اصلی ترقی کند و توجه منتقدان را به خود جلب سازد. بازی او کنار تام کروز در تاپ گان موفقیتی بزرگ برایش به ارمغان آورد و دو سال بعد مقابل جودی فاستر در پنج گوشه در نقش ستاره ی اصلی ظاهر شد. بول دورام نیز فرصتی برای او به وجود آورد تا هر دو استعداد کمدی و درام خود را به نمایش بگذارد و در این فیلم خنده دار اصیل، بیش از کوین کاستنر، توجه همگان را جلب کند. رابینز ستاره ای است که حضورش در فیلم پیچیده و نه چندان عامه پسند نردبان جیکوب توانست آن را تا حدی نجات بخشد. در این فیلم با بازی تأثیر گذار خود در نقش سربازی ویتنامی به نام «جیکوب» توانست هم دردی تماشاگر را برانگیزد. هرچند دوران کارگردانی او چندان طولانی نیست و فقط سه فیلم را به عنوان کارگردان در پرونده ی خود دارد، اما در هر سه فیلم نیز موفقیت زیادی کسب کرده است. در طنز سیاسی باب رابرتس، یک تاجر خواننده ترانه های عامیانه را به تصویر می کشد که دست راستی است و برای راه یافتن به مجلس سنا تلاش می کند. چهار سال پس از تجربه ی نخستین کارگردانی خود، به سوی اعدام را می سازد و در آن به موضوع مرگ و اعدام محکومان می پردازد. شخصیت اصلی این فیلم، «ماتیو» (با بازی شان پن) یک قربانی رقت انگیز اجتماع است که در آستانه ی اعدام قرار دارد. سومین فیلمش، گهواره خواهد جنبید، درباره ی هنر و سیاست در دوره ی بحران اقتصادی دهه ی 1930 امریکا نیز با موفقیت بسیار روبه رو شد.
از فیلم ها (به عنوان بازیگر):
1976- شبکه (لومت)؛ 1984- سربازان اسباب بازی (ر. فیشر)؛ 1985- تعطیلات انجمن اخوت (فرالی)؛ 1986- تاپ گان (ت. اسکات)، هوارد اردک (هویک)؛ 1988- پنج گوشه (ت. بیل)، بول دورام (شلتن)؛ 1989- اریک وایکینگ (ت. جونز)، دوشیزه فایر کراکر (شلام)؛ 1990- فروشنده ی اتوموبیل (دانلدسن)، نردبان جیکوب (ا. لین)؛ 1992- بازیگر (آلتمن)، باب رابرتس (+ ک.، ف.)؛ 1993- برش های کوتاه (آلتمن)؛ 1994- رهایی از زندان شوشنک (دارابونت)؛ 1995- بهره ی هوشی (شپیسی)، لباس حاضری (آلتمن)، به سوی اعدام (فقط ک.، هف)؛ 1997- چیزی برای باختن نیست (اودکرک)؛ 1999- جاده ی آرلینگتن (پلینگتن)، آستین پوئرز جاسوسی که مرا دنبال کرد (ج. روچ)، گهواره خواهد جنبید (فقط ک.، ف.، ص.)؛ 2000- مأموریت به مریخ (د پالما)، کیفیت عالی (فریرز).
