استیو کاکران

Cochran, Steve

بازیگر (1917، یوریکای کالیفرنیا - امریکا؛ 1965)

با نام رابرت الکساندر کاکران به دنیا آمد. تحصیلاتش را در دانشگاه وایومینگ به پایان برد. ابتدا مدتی کارآگاه فروشگاه میسیز، گاوچران و کارگر راه آهن بود. کارش را روی صحنه ی تآترهای دیترویت آغاز کرد. تا این که در سال 1944 به برودوی راه یافت. یک سال بعد، برای نخستین بار، جلوی دوربین رفت. قدی بلند و ظاهری مردان داشت. بهترین فیلم هایش را در اوایل دهه ی 1950 برای برادران وارنر بازی کرد. در 1948، کنار می وست، در اجرای برودوی نمایش دایموند لیل روی صحنه رفت. در 1953 کمپانی فیلم سازی خودش، رابرت الکساندر پروداکشنز را بنیان نهاد. در 1957 به ایتالیا رفت و نقش اصلی به یاد ماندنی «آلدو» را در فریادِ میکل آنجلو آنتونیونی به عهده گرفت. همسر دومش، فی مکنزی (1946-1948)، نیز بازیگر بود.

از فیلم ها:

1945 - مرد شگفت انگیز (هامبرستون)؛ 1946 - پسری از بروکلین (مک لیود)، تعقیب (ریپلی)، بهترین سال های زندگی ما (وایلر)؛ 1947 - کوپاکابانا (آ. گرین)؛ 1948- التهاب شدید (والش)؛ 1950 - نفرین شدگان گریه نمی کنند (و. شرمن)، بزرگ راه 301 (ا. استون)، دالاس (هایسلر)، اعلام خطر (هایسلر)؛ 1951 - میان دیوارهای فولسم (ویلبر)، فردا روز دیگری است (فیست)، جیم تورپ - قهرمان امریکا (کورتیز)، تانک ها دارند می آیند (سیلر)؛ 1952 - شیر و اسب (ل. کینگ)، عملیات سرّی (سیلر)، بازگشت به سرزمین خدا (پونی)؛ 1953- او به برودوی بازگشته است (گ. داگلاس)؛ 1954 - داستان کارناوال (نیومان)، جهنم خصوصی 36 (سیگل)؛ 1956 - بهار آینده بیا (اسپرینگستین) ( +ت.)، لهستان (رولند)؛ 1957 - فریاد (آنتونیونی)؛ 1959 - نسل غیرمتعارف (چ. هاس)؛ 1961 - هم راهان مرگبار (پکین پا)؛ 1965 - موزامبیک (ر. لین)؛ 1967 - در آفتاب به من بگو (+ ت. ، ک. ، هتر).