پل روبسن

Robeson, Paul

بازیگر (1888، پرینستنِ نیوجرزی- امریکا؛ 1976)

با نام پل لروی روبسن به دنیا آمد. پدرش، یک کشیش سابقاً برده بود. تحصیلاتش را در راتگرز، نیو برانزویک و مدرسه ی حقوق دانشگاه کلمبیا به پایان برد. در دوره ی تحصیل بازیگر فوتبال امریکایی بود و در عین حال روی صحنه می رفت. به قدری کارش به عنوان بازیگر و خواننده مورد توجه قرار گرفت که از سال 1921 خود را وقف دنیای نمایش کرد و با نمایش نامه هایی مثل امپراتو جونز یوجین اونیل به شهرت رسید. مدتی نیز در اروپا در اترها و کنسرت ها ظاهر شد و هم چنان موفق بود. تا این که طی سفری در 1934 به شوروی، تحت تأثیر حکومت شوراها قرار گرفت و «چپ» شد. در اوایل دهه ی 1940 با یک اجرای بسیار محبوب از اتللوی ویلیام شکسپیر در برودوی به اوج رسید. اما پس از آغاز جنگ سرد با کمیته بررسی فعالیت های ضد امریکایی سناتور مکارتی مشکلاتی پیدا کرد. در 1950 پاسپورتش را باطل کردند. تا 1958 اجازه ندادند کشور را ترک کند و «جایزه صلح استالین» را که در 1952 به او تقدیم شده بود، تحویل بگیرد. با تحمل تمام ناملایمات و سختی ها هیچ گاه تابعیت آمریکا را ترک نگفت و از چهره های محترم جنبش های برابری خواهانه سیاه پوستان به شمار می آمد. در سینما کارنامه ی پُرباری ندارد و شاید به یاد ماندنی ترین نقش او در سینما همان باشد که در تآتر به شهرتش رساند؛ «بروتوس جونز» در امپراتور جونر.

از فیلم ها:

1925- جسم و روح (میشو)؛ 1933- امپراتور جونز( د. مورفی)، ساندرز رودخانه (ز. کوردا)؛ 1936- قایق نمایش (ویل)؛ 1937- گنج های حضرت سلیمان (استیونسن)، جریکو (فریلند)؛ 1940- دره غرور آمیز (تنیسن)؛ 1942- قصه های منهتن (دوویویه).