شاهرخ خان

Shahrukh Khan

بازیگر (1965، دهلی نو- هند)

تحصیلاتش را در مدرسه ی سینت کولامبای دهلی نو به پایان برد. کارش را در تلویزیون با یمی دومجموعه ی پُرطرفدار (سیرک، 1989 و البه، 1991) آغاز کرد. در سال 1992 وارد سینما شد. با راجو آقا شده مورد توجه قرار گرفت و با نقش منفی بازیگر به شهرت رسید. ستاره شدنش از آن رو اهمیت داشت که ستارگان سینمای هند عمده ی شهرت شان را از بازی در نقش های مثبت به دست می آورند. خیلی زود نقش ثابت ضد قهرمان را در پُر خرج ترین محصولات سینمای هند پیدا کرد. جالب این بود که نخستین ضد قهرمان فیلم های هندی به شمار می آمد که هم ذات پنداری تماشاگران را نیز بر می انگیخت. از نیمه ی دوم دهه ی 1990 بازی در نقش های نسنتی» فیلم های کمدی و ملودرام را آغاز کرد. در این دوره چنان محبوبیتی پیدا کرد که با آمیتاب باچان، فوق ستاره و اسطوره ی سینمای هند، مقایسه می شد. استقبال از فیلم های شاهرخ خان در اروپا و امریکا، او را بدل به یکی از نشانه های فرهنگی هند معاصر کرده است. در 1999 هم راه با جوهی چاولای بازیگر و عزیز میرزای کارگردان، کمپانی فیلم سازی دریمط آنلیمیتد را تأسیس کرد. نخستین محصول این کمپانی با نام دل های هندوستانی در زمره ی پُر فروش های سال درآمد.                                                                                         

از فیلم ها:

1992- راجو آقا شده (ع. میرزا)، توهم افسون شده (مهتا)؛ 1993- بازیگر (ع. ا. برماوالا و م. ا. برماوالا)، گاهی بله، گاهی نه (ک. شاه)؛ 1994- سرنوشت (راویل)، ترس (ی. چوپرا)؛ 1995- هر که عاشق تر است ، عروس را می برد (آ. چوپرا)، کاران و آرجون (ر. روشن)؛ 1996- ارتش (شتی)؛ 1997- بله قربان (ع. میرزا)، دل دیوانه است (ی. چوپرا)، غربت (گاتی)؛ 1998- از دل (راتنام)، بعضی وقت ها اتفاق می افتد (جوهر)؛ 1999- بادشاه (ع. ا. برماوالا و م. ا. برماوالا)؛ 2000- دل های هندوستانی (ع. میرزا)(+ ت.)، جوش (منصور خان)، عاشقانه ها (آ. چوپرا).