مک سوین

Swain. Mack

بازیگر (1876، سالت لیک سیتی یوتا- امریکا؛ 1935)

از بازیگران پیش کسوت نمایش های سیار و وودویل و تآتر بود که پس از بیست و دوسال کار، در سال 1913 به گروه مک سنت پیوست. با صد و نود و سه سانتی متر قد و صد و سی و هفت کیلو وزن خیلی زود جایش را میان کمدین های اصلی کیستون پیدا کرد. در 1914 در تعدادی از فیلم های کوتاه اولیه ی چارلی چاپلین ظاهر شد. سپس به بازی در مجموعه فیلم های خودش که در آن ها به نقش شخصیتی غول پیکر و هرزه به نام «آمبروز» ظاهر می شد، پرداخت. طی چهار سال خدمت در کیستون در تعداد بی شماری فیلم کوتاه کمدی بازی کرد. از 1917 به خدمت کمپانی های دیگری که فیلم های کمدی تهیه می کردند، پیوست.

در اوایل دهه ی 1920 که آرام آرام به فراموشی سپرده می شد به کمک چاپلین با زائر و جویندگان طلا به شهرتی دوباره رسید. نقش او به خصوص در جویندگان طلا («جیم گندهه» که چارلی را مرغ تصور می کند) به یاد ماندنی بود.

از فیلم ها:

1914- گاز خنده (چاپلین)، گرفتار در یک کاباره (چاپلین)، ناک اوت (چ. ایوری)، عشق نابود شده ی تیلی (سنت)، گرفتار در باران (چاپلین)، نخستین دروغ آمبروز (هندسن)؛ 1915- عشق، سرعت و هیجان ها (سنت)، انگورهای ترش آمبروز (رایت)، نبرد آمبروز و والرس (رایت)؛ 1916- یک ایناک آردن جدید (باجر و چ. ایوری)، یک ستاره سینما (هیبارد)، قرص تلخ او (هیبارد و سنت)، امبروز خون آشام (هیبارد)؛ 1917- عروس قطار (سنت)؛ 1921- طبقه ی بی کاره (چاپلین)؛ 1922- روز پرداخت مزد (چاپلین)؛ 1923- زائر (چاپلین)؛ 1925- جویندگان طلا (چاپلین)؛ 1926- کی کی (ک. براون)، بیوه های آزاد (دل روت)، دست ها بالا! (باجر)؛ 1927- ولگرد محبوب (کراسلند)، شبدر و رز (ج. نلسن)، سرخوشی فینگان (هوگان)؛ 1928- آقایان موطلایی های را ترجیح می دهند (سنت کلر)، عشق نابود شده ی تیلی (ساترلند)؛ 1929- آخرین اخطار (لنی)، کوئن ها و کلی ها در آتلانتیک سیتی (کرافت)؛ 1930- رستگاری (نیبلو)؛ 1931- فین و هتی (تاروگ)؛ 1932- گشتی نیمه شب (کابان).