پل ولفوویتز

Paul Wolfowitz

حوزه تخصصی: خاورمیانه، خلیج فارس، عراق، روسیه، آسیای شرقی و جنوب شرقی، اروپای شرقی، سیاست خارجی آمریکا، کنترل تسلیحات، سیاست هسته ای، اقتصاد بین المللی، حقوق بشر، ناتو، استراتژی نظامی

شغل و مسئولیت: معاون وزیر دفاع آمریکا

پل ولفوویتز در بیست و دوم دسامبر 1943 در شهر نیویورک به دنیا آمد. او در سال 1965 با مدرک کارشناسی در رشته ریاضیات و شیمی از دانشگاه کُرنل (Cornell) فارغ التحصیل شد و مدارک کارشناسی ارشد و دکترای خود را در رشته های اقتصاد و علوم سیاسی از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد.

جورج دبلیو. بوش در پنجم فوریه2001، پل ولفوویتز را به عنوان معاون وزیر دفاع کابینه ی خود برگزید و وی پس از تصویب سنا، در دوم مارس2001 در مقام بیست و هشتمین معاونت وزارت دفاع آمریکا سوگند یاد کرد. پل ولفوویتز در هفت سال گذشته ریاست بخش روابط بین الملل دانشکده مطالعات پیشرفته ی بین المللی پل اچ. نیتز در دانشگاه جانز هاپکینز را بر عهده داشته و به عنوان استاد در این بخش تدریس کرده است. وی در زمان ریاست حوزه تحقیقات دانشکده را از «جنگ سرد» به «جهانی شدن» تغییر داد.

ولفوویتز از سال1989 تا 1993، در زمان ریاست جمهوری جورج بوش پدر، معاونت دیک چنی وزیر دفاع وقت را در بخش «سیاست دفاعی» بر عهده داشت و در این بخش، به همراه یک گروه هفتصد نفری به تدوین استراتژی و طرح های دفاعی و بررسی مواضع نیروها در پایان جنگ سرد می پرداخت. این گروه با مدیریت و نظارت وی نقش مهمی را در بازنگری طرح ها و برنامه های جنگ سرد، توسعه، تغییر و اجرای این برنامه ها در جنگ خلیج فارس، افزایش پنجاه میلیارد دلاری سرمایه و امکانات مالی نیروهای متحدین، ممانعت از تجاوز عراق به اسرائیل و ایجاد یک جبهه ی جدید جنگ ایفاء کرد. ولفوویتز در دوران ریاست جمهوری ریگان به مدّت سه سال به عنوان سفیر آمریکا در اندونزی فعالیت کرد. او پیش از این سمت، به مدّت سه سال و نیم معاونت وزیر خارجه در بخش آسیای شرقی و اقیانوسیه را بر عهده گرفت و در این مدّت متصدی برقراری روابط آمریکا با بیش از بیست کشور منطقه شد. ولفوویتز در این دوران نقش مؤثری را در بهبود و ارتقاء روابط آمریکا با چین و ژاپن و همچنین هماهنگی سیاست آمریکا در برابر فیلیپین (حمایت از روند انتقال این کشور از دیکتاتوری فردیناند مارکوس به دموکراسی) ایفاء کرد. از مسئولیت ها و سمت های دیگر ولفوویتز می توان به موارد زیر اشاره کرد:

ریاست ستاد برنامه ریزی سیاسی وزارت امور خارجه (در سال های1981 و1982)، معاونت وزیر دفاع آمریکا در بخش برنامه ریزی های منطقه ای (از سال1977 تا1980)، فعالیت در آژانس کنترل تسلیحات و خلع سلاح، به ویژه در گفتگوهای تحدید سلاح های استراتژیک و منع گسترش سلاح های هسته ای (از سال1973 تا1977)، تدریس در دانشگاه بیل (از سال1970 تا 1973)، استاد کرسی استراتژی امنیت ملّی جورج اف. کنان (Kennan) در دانشکده ملّی جنگ (1993) و عضو هیأت مشورتی نشریات "Foreign Affairs" و "National Interests".

پل ولفوویتز مقالات متعددی در زمینه ی استراتژی ملّی و سیاست خارجی نگاشته است و تحقیقات و پژوهش های وی عمدتاً بر روی این موضوعات متمرکز می شود: خاورمیانه، خلیج فارس، عراق، روسیه، آسیای شرقی و جنوب شرقی، چین، اندونزی، اروپای شرقی، سیاست خارجی آمریکا، کنترل تسلیحات، سیاست هسته ای، گسترش سلاح های هسته ای، آسه آن، اقتصاد بین المللی، حقوق بشر، روابط بین الملل، قدرت و استراتژی نظامی، ناتو و مسائل امنیتی و استراتژیک. ولفوویتز به دلیل فعالیت های خود نشان ها و جوایز متعددی را دریافت کرده است که برخی از آن ها عبارتند از: نشان شهروندی ریاست جمهوری، نشان خدمات ارزشمند دولتی وزارت دفاع، نشان افتخار وزارت کشور و نشان افتخار آژانس کنترل تسلیحات و خلع سلاح. پل ولفوویتز به عنوان یکی از افراد جنگ طلب دولت بوش همواره از اقدامات نظامی او حمایت کرده است؛ وی در جریان حوادث یازدهم سپتامبر و حمله به برج های تجارت جهانی نه تنها به مبارزه با تروریسم بلکه جنگ با کشورهای حامی تروریسم و سرنگونی دولت های آنان رأی مثبت داد. او به دلیل اتخاذ مواضع سازش ناپذیر و سرسخت از شهرت خاصی برخوردار است.