جان کندی

Candy, Jahn

بازیگر (1950، تورنتو - کانادا؛ 1994)

با نام جان فرانکلین کندی به دنیا آمد. بازیگری را از سال یازدهم تحصیل در دبیرستان آغاز کرد. سپس به کالج سنتنیال کامیونیتی در تورنتو رفت و به آموختن روزنامه نگاری پرداخت. در این مدت نیز بازیگری را پی گرفت و پس از به دست آوردن نقش هایی کوتاه در چند فیلم کم هزینه ی کانادایی، در اوایل دهه ی 1970 به گروه نمایشی سکند سیتی پیوست. در برنامه های تلویزیونی گروه مزبور، به عنوان بازیگری دائمی حضور پیدا کرد و به خاطر نوشتن طرح های کمدی تلویزیونی سکند سیتی در سال های 1982 و 1983 دو بار پیایی برنده ی جایزه ی امی شد. در دهه ی 1980 به موفقیتی روزافزون دست یافت، به عنوان یک بازیگر درجه اول کمدی به شهرت رسید و از پایان این دهه نقش های اصلی را به عهده گرفت. بر اثر سکته ی قلبی درگذشت.

اصل بنیادین در دوران کاری این بازیگر چاق و چله ی فیلم های هالیوودی، کیفیت فیلم هایش نیست، بلکه آن چه مایه ی موفقیت او شده شخصیت دوست داشتنی خود او و تکیه ی بیش از حد بر این امتیاز است. کندی با بازی در آب پاشی! از نقش های دراماتیک به کمدی روی آورد و در 1987، هنگامی که در هواپیماها، قطارها و اتوموبیل ها بازی کرد، در یک شروع موفقیت آمیز در هم کاری با جان هیوز کارگردان، در کنار او قرار گرفت و برای مدتی یک تیم دو نفره ی کارگردان - بازیگر تشکیل دادند. اما کندی سزاوارتر از آن بود که با تکیه کردن بر دیگری، اعتباری برای خود کسب کند. در عین حال، تلاش او برای گسترش هر چه بیش تر موفقیت هایش به قله ی اوج منتهی نشد و حتی با اجرای نقشی دراماتیک در ج. ف. ک. میان بازیگران برجسته فیلم، مهجور ماند.

از فیلم ها:

1973 - کلاس 44 (بورگات)؛ 1976 - جنایت های مسخره آمیز (برک)؛ 1979 - شریک خاموش (دوک)، 1941 (اسپیلبرگ)؛ 1980 - برادران بلوز (لندیس)؛ 1981 - فلز سنگین (پاترتن)، درجه دار ارتش (رایتمن)؛ 1983 - تعطیلات نشنال لامپون (رامیس)؛ 1984 - آب پاشی! (ر. هوارد)؛ 1985 - میلیون های بروستر (و. هیل)، داوطلبان (ن. مه یر)؛ 1986 - مغازه ی کوچک وحشت (آز)، مسلح و خطرناک (م. لستر)؛ 1987 - گلوله های فضایی (م. بروکس)، هواپیماها، قطارها و اتوموبیل ها (ج. هیوز)؛ 1988 - هوای آزاد عالی (دویچ)، منطقه ی سرعت (ج. دریک)؛ 1989 - عمو باک (ج. هیوز)، هاری کرام کیست؟ (پ. فلاهرتی)؛ 1990 - تنها در خانه (کولامبوس)؛ 1991 - ج. ف. ک. (آ. استون)، هیچ چیز غیر از دردسر (ایکروید)، فقط آدم های بی کس (کولامبوس)؛ 1992 - دردسر جنایت (س. لِوی)؛ 1993 - بازیکن سال (استرن)؛ 1994 - گاری ها به سوی شرق (مارکل)؛ 1996 - بیکن کانادایی (م. مور).