ریچارد کنت

Conte, Richard

بازیگر (1914، جرزی سیتیِ نیوجرزی - امریکا؛ 1975)

با نام ریچارد نیکلاس پیتر کُنت به دنیا آمد. پدرش سلمانی داشت. ابتدا در وال استریت پادویی می کرد و سپس مدتی راننده ی کامیون بود. پس از استخدام کلوبی در کانتی کات به عنوان پیش خدمت - نمایشگر، با کار نمایش آشنا شد. در همین کلوب توجه الیا کازان را جلب کرد و با حمایت او به تحصیل در تماشاخانه ی نیبرهود نیویورک پرداخت. نخستین فیلمش را در سال 1939با نام نیکلاس کنت بازی کرد. با چند اجرای موفق در برودوی از 1943، به طور جدی، وارد سینما شد. اغلب نقش قهرمانان بیزار از دنیا یا خلاف کاران را به عهده می گرفت. تا سال های آخر عمرش درهالیوود حضوری فعال داشت. به یاد ماندنی ترین نقش هایش، «مارتین رُم» در فریاد شهر، «سرجوخه میلو» در آنان به کوردورا آمدند، «باراباس» در بزرگ ترین داستان عالم و «دون بارتسینی» در پدرخوانده بودند. در 1969 فیلمی را به نام عملیات کراس ایگلز در یوگسلاوی کارگردانی کرد. و سپس تا آخر عمرش بیش تر در ایتالیا کار کرد. بر اثر سکته ی قلبی درگذشت. پسرش، مارک، تدوین گر است.

از فیلم ها:

1939 - بهشت با نرده های سیم خاردار (کورتز)؛ 1943 - یادداشت های گوآدال کانال (سیلر)؛ 1944 - نشان قلب ارغوانی (مایلستون)؛ 1945 - کاپیتان ادی (بیکن)؛ 1946 - شماره ی سیزدهم خیابان مادلن (هاتاوی)، گردشی در آفتاب (مایلستون)؛ 1948 - با نورث ساید 777 تماس بگیرید (هاتاوی)، فریاد شهر (سیودماک)؛ 1949 - بزرگ راه دزدان (داسین)، گرداب (پرمینجر)، خانه ی بیگانگان (منکه ویتس)؛ 1950 - شهر خوابیده (ج. شرمن)؛ 1951 - داستان هالیوود (و. کسل)؛ 1953 - گل گاردنیای آبی رنگ (ف. لانگ)؛ 1955 - درگیری بزرگ (جوزف لوییس)، هدف صفر (ه. جونز)، بندر بن غازی (برام)، گزارش محرمانه ی نیویورک (ر. راس)، فردا گریه خواهم کرد (دانیل مان)؛ 1957 - برادران ریکو (کارلسن)؛ 1958 - این دوران خشمگین (کلمان)؛ 1959 - آنان به کوردورا آمدند (رابرت راسن)؛ 1960 - اوشن و یازده یار او (مایلستون)؛ 1963 - چه کسی در بستر من خوابیده بود؟ (دانیل مان)؛ 1964 - دنیای سیرک (هاتاوی)؛ 1965 - بزرگ ترین داستان عالم (استیونز)؛ 1966 - حمله به یک ملکه (دانوهیو)؛ 1967 - تونی رُم (گ. داگلاس)، هتل (کو آین)؛ 1968 - خانمی در سیمان (گ. داگلاس)؛ 1969 - عملیات کراس ایگلز (+ ک.)؛ 1970 - انفجار (بریکن)؛ 1972 - پدرخوانده (کوپولا)؛ 1973 - خشونت پلیس (مارتینو)، کله گنده ها (تساری)؛ 1975 - رُم خشونت بار (مارتینلی).