جان گاوین

Gavin,John

بازیگر (1928، لس آنجلس کالیفرنیا - امریکا)

تحصیلاتش را در دانشگاه استنفورد به پایان برد. چهار سال، طی جنگ کره و پس از آن، به عنوان افسر اطلاعاتی نیروی دریایی خدمت کرد. سپس مدتی کارگزار مطبوعات بود. تا این که در سال 1956 وارد سینما شد. اوج کارش تا اوایل دهه ی 1960 بود و چند نقش به یاد ماندنی در فیلم های وقتی برای عشق و وقتی برای مرگ، تقلید زندگی، بیمار روانی و اسپارتاکوس به عهده گرفت. در تلویزیون نیز (از جمله با مجموعه های دستری، 1964) فعالیت داشت و در برودوی برای نخستین بار با نمایش الاکلنگ (1973) روی صحنه رفت. از 1971 تا 1973 رئیس اتحادیه ی بازیگران سینما بود. گاوین که مادرش اصلیت اسپانیایی داشت، در کالج درس تاریخ اقتصادی امریکای لاتین خوانده بود و در این زمینه صاحب نظر به شمار می آمد. او حتی در دوره ی بازیگری به عنوان مشاور سیاسی در خدمت دولت بود و مدتی (1981-1986) در نقش سفیر امریکا در مکزیک ظاهر شد. برای مل بروکس در تاریخ جهان: قسمت 1 جلوی دوربین رفت. همسر دومش، کنستانس تاورز (از 1974)، نیز بازیگر بود.

از فیلم ها:

1956 - پشت دیوار بلند (بیبرمن)؛ 1958 - وقتی برای عشق و وقتی برای مرگ (سیرک)؛ 1959 - تقلید زندگی (سیرک)، اسپارتاکوس (کوبریک)؛ 1960 - بیمار روانی (هیچکاک)، بوی رسوایی (کورتیز)؛ 1961 - خیابان پشتی (د. میلر)، رومانوف و جولیت (یوستینوف)؛ 1967 - میلی کاملاً مدرن (ج. ر. هیل)؛ 1969 - زن دیوانه ی شایو (فوربز)؛ 1978 - جنیفر (مک)؛ 1981 - تاریخ جهان: قسمت اول (م. بروکس).