هیو گرانت

Grant, Hugh

بازیگر (1960، لندن - انگلستان)

در آکسفورد ادبیات انگلیسی خواند و در اجراهای تآتری انجمن دراماتیک دانشگاه شرکت کرد. نخستین نقش سینمایی اش را هم در فیلمی دانشجویی به تهیه کنندگی بنیاد فیلم آکسفورد در سال 1982 بازی کرد. متعاقباً در نمایش های دوره ای تماشاخانه ی ناتینگهام و مجموعه های تلویزیونی حضور یافت. نخستین نقش مهم سینمایی اش را در ماریس، بر مبنای رمانی نوشته ی ا. م. فورستر ایفا کرد و در جشنواره ی ونیز جایزه بهترین بازیگر مرد را برد. در این فیلم، نقش «کلایو دارم» اشراف زاده را بازی می کند که از تمایلات پنهانش دست برمی دارد تا در دنیای سیاست جای پایی بیابد. در لانه ی کرم سفید، بر مبنای آخرین رمان منتشر شده ی برام استوکر، نقش اشراف زاده ی دیگری را به عهده داشت که از افسون زنی اغواگر می گریزد و او را هم راه با ماری که احضار کرده، از بین می برد. در پی آن گرانت در چند فیلم تاریخی و سرگذشت نامه ای در نقش شخصیت هایی مثل «لرد بایرون» و «شوپن» ظاهر شد. سال 1994 برای گرانت نقطه ی عطف مهمی بود، زیرا در این سال، سه فیلم او هم زمان در ایالات متحد اکران شد: ماه تلخ، دختران افسون گر و چهار عروسی و یک تشییع جنازه. موفقیت فراوان چهار عروسی و یک تشییع جنازه، گرانت را به مقام ستاره ای معروف رساند. او این جا شخصیتی بدبین و مجرد از طبقه ی ممتاز را تجسم می بخشد که دل باخته ی اندی مک داول می شود، دست و پای خود را گم می کند و زبانش بند می آید. در پی موفقیت بین المللی فیلم، مطبوعات او را با کاری گرانت جاودان مقایسه کردند: دو شخصیت سینمایی که هر دو جذاب، باهوش، ذاتاً خجالتی، گه گاه آشفته و محبوب زنان هستند. بازی هیو گرانت در نخستین فیلم امریکایی اش، نُه ماه که در آن بیش از سایر آثارش به شمایل سینمایی کاری گرانت شباهت دارد، این موضوع را قوت بخشید. اگرچه ماجرای یک رسوایی در لس آنجلس باعث شد تا گرانت در چند گفت و گوی تلویزیوین شرکت کند و از همه معذرت بخواهد ولی از محبوبیتش چیزی کم نشد. او در ناتینگ هیل بار دیگر به کارگردان چهار عروسی...، مایک نیوئل پیوست و از پرسونای سینمایی خود برای موفقیت این کمدی رمانتیک استفاده کرد.

از فیلم ها:

1987 - ماریس (آیوری)، بلای سفید (رادفورد)؛ 1988 - لانه ی کرم سفید (ک. راسل)؛ 1992 - ماه تلخ (ر. پولانسکی)؛ 1993 - بقایای روز (آیوری)؛ 1994 - چهار عروسی و یک تشییع جنازه (نیوئل). دختران افسونگر (دوییگان)؛ 1995 - یک ماجرای واقعاً بزرگ (نیوئل)، حس و حساسیت (آ. لی)؛ 1996 - نُه ماه (کولامبوس)، اقدام های شدید (آپتد)؛ 1999 - ناتینگ هیل (ر. میچل)، میکی چشم آبی (ماکین)؛ 2000 - تبه کاران خرده پا (و. آلن).