الک گینس

Guinness, Alec

بازیگر (1914، لندن - انگلستان؛ 2000)

با نام الک گینس دِ کاف به دنیا آمد. ابتدا در کار آگهی نویسی بود. بازیگری را در استودیوی هنر دراماتیک فی کامپتن آموخت. از 1934روی صحنه می رفت. در اولد ویک تجربه آموخت. پس از جنگ جهانی دوم وارد سینما شد. با فیلم های کمدی ایلینگ به شهرت رسید. (در بهترین آن ها، دل های مهربان و تاج ها، بازی در هشت نقش را به عهده داشت). درنوع های مختلف، از درام (پل رودخانه ی کوای) گرفته تا علمی - تخیلی (جنگ های ستاره ای) بازی های بی نقصی ارائه داده و مجموعه ای بین المللی از انواع لهجه ها را، از هندی (گذری به هند) گرفته تا اسکاتلندی (نواهای افتخار) و عربی (لارنس عربستان) در ایفای نقش هایش به کار برده است. برای تبه کاران لاوندر هیل (بهترین بازیگر نقش اول)، منبع موثق (بهترین فیلم نامه)، جنگ های ستاره ای (بهترین بازیگر نقش دوم) و دوریت کوچولو (1988) کاندیدای دریافت اسکار بود. این جایزه را در سال های 1958 (برای نقش اول سرهنگ نیکلسن در پل رودخانه ی کوای) و 1980 (به طور افتخاری) برنده شد. در 1959 لقب «سر» گرفت. به عنوان یکی از استعداهای شگرف نسل خود و یکی از انعطاف پذیرترین بازیگران قرن، هم ردیف لارنس اولیویر و جان گیلگود، شناخته می شد. همسرش، مرولا سالامن (از 1938 تا زمان مرگ گینس) و پسرش، ماتیو، نیز بازیگر بودند. بر اثر ابتلا به سرطان کبد درگذشت. خاطراتش را در کتابی با نام برکت مستورشده (1985) نوشته است.

از فیلم ها:

1934 - دعای شام گاهی (ساویل)؛ 1946 - انتظارات بزرگ (د. لین)؛ 1948 - آلیور توییست (د. لین)؛ 1949 - دل های مهربان و تاج ها (هیمر)، در پی پول (فرند)؛ 1950 - بچه ی ولگرد (نگولسکو)؛ 1951 - تبه کاران لاوندر هیل (کرایتن)، مردی با لباس سفید (مکندریک)؛ 1952 - کارت (نیم)؛ 1954 - به پاریس با عشق (هیمر)، پدر براون (هیمر)؛ 1955 - زن کش ها (مکندریک)، زندانی (گلنویل)؛ 1956 - قو (چ. ویدور)؛ 1957 - پل رودخانه ی کوای (د. لین)؛ 1958 - متهم بی گناه (هیمر)؛ 1959 - منبع موثق (نیم) (+ ف.)؛ 1960 - نواهای افتخار (نیم)، مأمور ما در هاوانا (ک. رید)؛ 1961 - با اکثریت یک (لروی)؛ 1962 - لارنس عربستان (د. لین)؛ 1964 - سقوط امپراتوری رُم (آ. مان)؛ 1965 - دکتر ژیواگو (د. لین)، موقعیت مایوس کننده اما نه جدی (راینهارت)؛ 1966 - خاطرات کوییلر (م. آندرسن)، هتل پارادیزو (گلنویل)؛ 1967 - کمدین ها (گلنویل)؛ 1970 - اسکروج (نیم)، کرامول (هیوز)؛ 1972 - برادر خورشید، خواهر ماه (زفیرلی)؛ 1973 - هیتلر: ده روز آخر (دکونچینی)؛ 1976 - قتل با مرگ (مور)؛ 1977 - جنگ های ستاره ای (لوکاس)؛ 1980 - امپراتوری ضربه ی متقابل می زند (کرشنر)، تایتانیک را بالا بیاورید! (جیمسن)؛ 1983 - سودازده (بریکمن)، انتقام جدای (مارکواند)؛ 1984 - گذری به هند (د. لین)؛ 1985 - عالی جناب کیشوت (ر. بنت)؛ 1987 - دوریت کوچک (ادزارد)؛ 1988 - مشتی خاک (استوریج)؛ 1991 - کافکا (سودربرگ)؛ 1993 - میدان های خارجی (استوریج)؛ 1994 - شاهد خاموش (والر).