هنک مان

 Mann, Hank                                   

بازیگر (1888، نیویورک - امریکا؛ 1971)

با نام دیوید و. لیبرمن به دنیا آمد. ابتدا بندباز سیرک بود. در سال 1912 به مک سِنِت پیوست و با کمدی های «پاسبان های کیستون» مورد توجه قرار گرفت و در تعدادی از فیلم های اولیه ی چارلی چاپلین نیز ظاهر شد. سپس در 1917 به خدمت فاکس درآمد و در چند کمدی سان شاین، بازیگر و کارگردان بود. از آغاز ناطق رو به نزول گذاشت و صرفاً گاهی در محصولات هالیوودی، نقش هایی کوتاه را به عهده می گرفت. اوقاتی که پیدا کردن نقش برایش مشکل می شد به کار گریم می پرداخت و در سال های بازنشستگی از بازیگری، در سی یرا مادره ی کالیفرنیا یک مغازه ی مالت فروشی را اداره می کرد.

از فیلم ها: 1913 - آلجی و نیروی نظامی (ه. لرمن و سنت)، گنگسترها (ه. لرمن)؛ 1914 - زندگی زناشویی میبل (نورمند)، گرفتاری عجیب میبل (ه. لرمن)، در چنگ تبه کاران (چ. الوری و باجر)، عشق نابود شده ی تیلی (سنت)، اعلام خطر (آربوکل)؛ 1916 - یک ایناک آردن جدید (چ. الوری و باجر)، آهنگر دهکده (کولبی)، امرار معاش او (کلاین)، قلب ها و ستیزه ها (باجر)؛ 1922 - کویینسی آدامز سایر (باجر)؛ 1923 - به خاطر پول ازدواج نکن (ک. براون)، خواهنده ها (استال)؛ 1924 - دست های خالی (و. فلمینگ)، مرد باصداقت (سانتل)؛ 1926 - اسب سوار پرنده (دول)؛ 1927 - بچه ی چرم براق (سانتل)، کفش دوزک (و. لانگ)، فاضل (هاکس)؛ 1928 - باغ بهشت (مایلستون)؛ 1929 - ازدواج از سر لج (سجویک)، ماجرای دانوون (کاپرا)؛ 1930 - بچه ی آریزونا (سانتل)؛ 1931 - ماجراهای آنابل (ورکر)، روشنایی های شهر (چاپلین)؛ 1932 - پاهای میلیون دلاری (کلاین)؛ 1933 - اسموکی (ی. فورد)؛ 1935 - شیطان یک زن است (فون استرنبرگ)؛ 1936 - عصر جدید (چاپلین)؛ 1939 - رژه ی هالیوود (کامینگز)؛ 1940 - دیکتاتور بزرگ (چاپلین)؛ 1941 - گلوله هایی برای اوهارا (و. هوارد)، کینگز رو (س. وود)؛ 1943 - شبح اپرا (آ. لوبین)؛ 1944 - مردی که برای شام آمد (کیتلی)، آرسنیک و تور کهنه (کاپرا)؛ 1947 - مخاطرات پولین (ج. مارشال)؛ 1951 - پسر رنگ پریده (تاشلین)؛ 1953 - گلف باز (تاروگ)؛ 1955 - آبوت و کاستلو با پاسبان های کیستون ملاقات می کنند (لامانت)؛ 1957 - مرد هزار چهره (پونی)؛ 1959 - آخرین قطار گان هیل (ج. استرجس).