ماتيو موداين
Modine, Matthew
بازيگر (1959، لوما لينداي کاليفرنيا - امريکا)
با نام ماتيوايوري موداين به دنيا آمد. هفتمين و کوچک ترين فرزند خانواده بود و بيش تر دوران کودکي اش را در جا به جايي خانواده اش از شهري به شهر ديگر گذراند. بخشي از سال هاي زندگي اش در يوتا گذشت، جايي که پدرش يک سينماي درايوين را اداره مي کرد. پس از پايان دبيرستان به نيويورک رفت تا نزد استلا آدلر بازيگري بياموزد. نخستين بار در آگهي هاي تجاري و يک مجموعه ي تلويزيوني ظاهر شد و در سال 1983 با بچه، خودتي به سينما راه يافت. در آن سال در دو فيلم ديگر نيز نقش هايي را به عهده گرفت که به خاطر پرچم ها جايزه ي بهترين بازيگر جشنواره ي ونيز را از آن خود کرد. در 1984، در بردي نقش بسيار مشکل يک سرباز رواني بازگشته از جنگ ويتنام را، که دچار اسکيزوفرني شده، با قدرت تمام ايفا کرد و ستايش همگان را برانگيخت. در پي آن، در نقش هاي اصلي ديگري نيز ظاهر شد، که ميان آن ها، نقش تازه سرباز جمعي ناو دريايي در غلاف تمام فلزي و مأمور FBI در ازدواج با گروه تبه کاران از بقيه برجسته تر هستند. کنار سينما، فعاليت هاي بازيگري اش در تآتر نيز شايان توجه است. زماني که بيش تر بازيگران جوان، نقش آدم هاي شرور و پُرشر و شور را به عهده مي گرفتند، موداين، بازيگر انعطاف پذير و غيرمتعارف نقش هاي اصلي فيلم هاي دهه هاي 1980و 1990، با قيافه ي نه چندان جذاب و صداي آرام خود در پي آن بود که نقش هاي اول فيلم هاي کارگرداناني بزرگ، مثل آلن پارکر، استنلي کوبريک و جاناتان دمي، را به دست آورد و بدين ترتيب از نقش هاي کليشه اي، که بازيگران هم ترازش به دنبال آنان بودند، سر باز زند. او پس از ارائه ي بازي در چند نقش حساس، استعداد کمدي خود را در ازدواج با گروه تبه کاران محک زد و با اثبات اين توانايي، آن را بار ديگر در کمدي تشريح بدن نشان داد. اما پرتحرک ترين بازي او در بلندي هاي پاسيفيک بوده است. در اين فيلم با ملاني گريفيث و مايکل کيتن هم بازي شد و نقش جواني را به تصوير کشيد که زندگي اش در آستانه ي فروپاشي است.
از فيلم ها: 1983 - بچه، خودتي (سيلز)، پرچم ها (آلتمن)؛ 1984 - خانم سافل (آرمسترانگ)، هتل نيو همپشر (ت. ريچاردسن)؛ 1985 - بردي (آ. پارکر)، جست و جوي رويا (ه. بکر)؛ 1987 - غلاف تمام فلزي (کوبريک)؛ 1988 - ازدواج با گروه تبه کاران (ج. دمي)؛ 1989 - تشريح بدن (ابرهارت)؛ 1990 - بلندي هاي پاسيفيک (شله زينجر)، ممفيس بل (کاتن جونز)؛ 1992 - باد (بالارد)؛ 1993 - برش هاي کوتاه (آلتمن)؛ 1994 - نسخه ي براونينگ (فيگيس)؛ 1995 - خداحافظ عشق (س. وايزمن)، جزيره ي کات تروت (هارلين)؛ 1997 - موطلايي واقعي (دي سيلو)؛ 1998 - امريکايي (آنوين)، هر يکشنبه ي معين (آ. استون)؛ 1999 - ناتينگ هيل (ر. ميچل)؛ 2000 - مردان بسيار فرومايه (ويتاله).
