کنت مور

More, Kenneth                                     

بازيگر (1914، جراردز کراس - انگلستان؛ 1982)

با نام کنت گيلبرت مور به دنيا آمد. پيش از اين که وارد کار بازيگري شود مدتي دستيار مهندس و شکارچي پوست خز در کانادا بود. از سال هاي مياني دهه ي 1930 روي صحنه مي رفت و در فيلم هاي انگليسي نقش هاي کوتاهي را به عهده مي گرفت. پس از خدمت در نيروي دريايي، طي جنگ جهاني دوم، کارش جدي شد. در دهه ي 1950 با دو فيلم کمدي ژنه ويو و دکتر در خانه به شهرت بسياري رسيد. در سال 1955 به خاطر ايفاي يک نقش درام در درياي آبي رنگ عميق در جشنواره ي ونيز برنده ي جايزه شد. تا اوايل دهه ي 1960 محبوبيتش را حفظ کرد. سپس بيش تر به صحنه و تلويزيون (از جمله با مجموعه هاي حماسه ي فورسايت، 1966-1967 و پدر براون، 1974) پرداخت. خاطراتش را در سه کتاب با نام هاي بي دغدغه (1959)، لطفاً صحنه را ترک کن (1965) و بفهمي نفهمي (1978) نوشته است. بر اثر ابتلا به پارکينسن درگذشت.از فيلم ها: 1935 - خوش باش و بخند (دين)؛ 1948 - اسکات قطب جنوب (فرند)؛ 1949 - دختري که ماشين چاپ را متوقف مي کند (باري)؛ 1950 - عزيمت هنگام صبح (ر. و. بيکر)، ترس پنهان (ر. تامس)؛ 1951 - قرارملاقات با ونوس (ر. تامس)، بزرگ راهي در آسمان نيست (کاستر)؛ 1952 - بادکنک زرد (لي تامپسن)؛ 1953 - هرگز نگذار بروم (ديوز)، ژنه ويو (کورنليوس)، دختر دستيار همه کاره ي ما (لانگلي)؛ 1954 - دکتر در خانه (ر. تامس)؛ 1955 - درياي آبي رنگ عميق (ليتواک)؛ 1956 - به سوي آسمان (گيلبرت)؛ 1957 - کرايتن تحسين انگيز (گيلبرت)؛ 1958 - شب به ياد ماندني (ر. و بيکر)، در اسرع وقت (کورنليوس)، کلانتر چانه شکسته (والش)؛ 1959 - مرز شمال غربي (لي تامپسن)، سي و نه پله (ر. تامس)؛ 1960 - مردي در ماه (ديردن)؛ 1961 - پايان معصوميت (گيلبرت)؛ 1962 - طولاني ترين روز (آناکين و...)، بعضي از آدم ها (ک. دانر)؛ 1964 - بازيگر کمدي (راکوف)؛ 1968 - دوشيزه دکتر (لاتوادا)، مزدوران (کارديف)؛ 1969 - نبرد بريتانيا (گ. هاميلتن)، آه! چه جنگ دل نشيني (آتن بارو)؛ 1970 - اسکروج (نيم)؛ 1976 - دم پايي و گل رُز (فوربز)؛ 1977 - پلنگ در برف (اوهارا)؛ 1979 - فضانورد و شاه آرتور (ميبري).