بيل موراي
موراي، بيل Murray, Bill
بازيگر (1950، ويلمتِ ايلي نويز - امريکا)
با نام ويليام جيمز موراي به دنيا آمد. پنجمين فرزند، از نُه فرزند، فروشنده اي دوره گرد بود. در کالج رجيس در دنور، که توسط ژزوييت ها اداره مي شد، به آموختن طب پرداخت، اما پس از يک سال ترک تحصيل کرد. ابتدا به حرفه هاي مختلفي (از جمله حمل بلوک هاي سيماني و کار در پيتزافروشي) روي آورد، تا اين که به پيروي از برادر بزرگ ترش، برايان دويل موراي به گروه بداهه پرداز کمدي «سکندسيتي» در شيکاگو پيوست. در سال 1975 به جمع جان بلوشي، دان ايکرويد و گيلدا رادنر (که همگي بعدها ستارگان کمدي شدند) در شوي راديويي نشنال لامپون راه يافت و به دنبال آن در اجراي کاباره اي همين شو در نيويورک ظاهر شد. دو سال بعد در برنامه ي تلويزيوني NBC، با نام شوي زنده شنبه شب هم راه با بازيگران پُراستعداد کمدي به ايفاي نقش پرداخت و با کسب جايزه ي امي، به سرعت به شهرت رسيد. خيلي زود نيز وارد سينما شد و در نقش هاي کمدي بسيار مورد توجه قرار گرفت. اما در تنها درام مهم و جدي دوران فعاليت خود، لبه ي تيغ، موفقيتي کسب نکرد و در تغيير سريع، نخستين فيلمي که کارگرداني کرد، نيز شکست خورد. با وجود اين، به خاطر بازي پُراحساسش در کمدي رُمانتيک افسانه ي روز دوم ماه فوريه، ستايش همگان را برانگيخت.
هرچند موراي هيچ گونه تحصيلات رسمي در بازيگري نداشت، حس ذاتي زمان سنجي و شوخ طبعي او در ايفاي نقش هاي کمدي بسيار برجسته بود و با دومين فيلم خود، خوراک کوفته، بر اين خصلت صحه گذاشت. اين کمدي بزن بکوبِ کانادايي با آن که با هزينه اي اندک ساخته شده بود، موفقيت بسياري کسب کرد و موراي با بازي در آن به عنوان بازيگري لايق تثبيت شد. بازي او در درجه دار ارتش، که محبوب ترين و معروف ترين فيلم او به شمار مي آيد، باعث فروش فوق العاده ي آن و شکستن رکوردهاي ميليوني فيلم هاي قبلي شد و همگان را دچار شگفتي ساخت. اما به رغم موفقيت هاي پي در پي و هم بازي شدن با داستين هافمن در محبوبه، براي تغيير چهره اي که با آن ثبت شده بود، تلاش کرد و به همين منظور سعي کرد تا در لبه ي تيغ در نقش اصلي «لاري دارل»، شخصيتي جدي را به تصوير بکشد، ليکن در اين نقش جا نيفتاد و اميدي به فيلم هاي جدي نيست. از همين رو بار ديگر در 1984 با روح شکن ها، پُرفروش ترين کمدي تاريخ سينما تا آن زمان، به اصل خويش در نوع کمدي بازگشت.
از فيلم ها: 1976 - ايستگاه بعدي، گرينيچ ويليج (مازورسکي)؛ 1979 - خوراک کوفته (رايتمن)؛ 1980 - کدي شک (راميس)؛ 1981 - درجه دار ارتش (رايتمن)؛ 1983 - محبوبه (س. پولاک)، روح شکن ها (رايتمن)؛ 1984 - لبه ي تيغ (بايروم) (+ هف)؛ 1988 - پول پرست (ر. دانر)؛ 1989 - روح شکن ها 2 (رايتمن)؛ 1990 - تغيير سريع (+ هت ، هک)؛ 1991 - باب چطوره؟ (آز)؛ 1993 - افسانه ي روز دوم ماه فوريه (راميس)، سگ هار و گلوري (مک ناتن)؛ 1994 - اد وود (ت. برتن)؛ 1997 - مردي که کم مي دانست (آميل)؛ 1998 - چيزهاي وحشي (مک ناتن)؛ 1999 - گهواره خواهد جنبيد (رابينز)؛ 2000 - هملت (آلمريدا)، فرشتگان چارلي (مک گي).
