آرمين مولر اشتال

 Mueller Stahl, Armin

بازيگر (1930، تيلزيت - آلمان / اکنون روسيه)

نابغه ي نواختن ويولن شناخته مي شد و در رشته ي موسيقي کنسرواتوار برلين تحصيل کرد. اما سرانجام وارد مدرسه ي تآتر شد. از اوايل دهه ي 1950 در برلين شرقي روي صحنه مي رفت و از اواخر همين دهه وارد سينما شد. خيلي زود به شهرت رسيد. اما در سال 1973 پس از اعتراض به سياست هاي خفقان آور فرهنگي رژيم کمونيستي در فهرست سياه قرار گرفت. در 1980 به غرب پناه آورد و با ايفاي نقش در دو فيلم ورنر راينر فاس بيندر (لولا و ورونيکا فاس) مورد توجه قرار گرفت. در تعدادي از فيلم هاي امريکايي نيز بازي کرده است؛ از جمله در نقش پدر جنايت کار جنگي جسيکا لانگ در جعبه ي موسيقي، پدربزرگ يهودي در آوالان و پدر ديويد هلفگاتِ پيانيست در درخشش (براي اين نقش کانديداي دريافت اسکار بهترين بازيگر نقش دوم نيز بود).

از فيلم ها: 1956 - ازدواج هاي پنهاني (واگنهايم)؛ 1962 - فرزندان شاه (باير)؛ 1965 - برهنه ميان گرگ ها (کاسپرتسيک)؛ 1967 - يک لرد در ميدان الکساندر (رايش)؛ 1974 - کيت و هم راهان (پتسولت)؛ 1981 - لولا (فاس بيندر)؛ 1982 - ورونيکا فاس (فاس بيندر)؛ 1983 - يک عشق در آلمان (وايدا)؛ 1985 - سرهنگ ردل (سابو)، موتسارت را فراموش کنيد (لوتر)، حمله ي زمان حال به زمان باقي مانده (کلوگه)؛ 1990 - جعبه ي موسيقي (کوستا گاوراس)، آوالان (لوينسن)؛ 1991 - کافکا (سودربرگ)؛ 1992 - قدرت فرد (آويلدسن)، شب روي زمين (جارموش)؛ 1993 - خانه ي ارواح (اوگوست)؛ 1995 - آخرين وقت خوب و خوش (بالابان)؛ 1996 - درخشش (هيکس)؛ 1997 - دوازده مرد خشمگين (فريدکين)، فروشنده (دانيل پتري)، بازي (فينچر)؛ 1999 - طبقه ي سيزدهم (روسناک)، معجزه ي سوم (هولاند)، ياکوب دروغ گو (پ. کاسوويتس)؛ 2000 - مأموريت به مريخ (د پالما).