ما در روزهای آخر ماه شعبان، با یکی از عمق‌ترین و جذاب‌ترین سنت‌های دینی مواجه هستیم که به نام «مناجات شعبانیه» شناخته می‌شود.

در فضای مجازی گاهی یک عبارت، ویدئو، یا ترانه به سرعت فراگیر می‌شود و به یک چالش یا روند اجتماعی تبدیل می‌شود. یکی از نمونه‌های اخیر، عبارت صل علی سترکه، چشما ترامپ بترکه بود.

آمبولانس از دیرباز به عنوان وسیله‌ای ناجی و حامی در لحظات بحرانی زندگی شناخته شده است. این وسیله نه تنها ابزار امید آفرین در مواقع اضطراری است، بلکه باید محیطی امن و مطمئن برای بیماران فراهم آورد.

حادثه اخیر قتل دانشجوی دانشگاه تهران، به نام امیرمحمد خالقی، یکی از این رویدادهای دردناک است که همزمان زمینه‌ساز دغدغه‌های امنیتی و نگرانی‌های سیاسی در سطح جامعه شده است.

انقلاب اسلامی ایران به عنوان یک رویداد تاریخی و دینی، فراتر از یک تغییر سیاسی در جامعه ایرانی، نشان‌دهنده یک پروژه بزرگتر است: رسیدن به عدالت، آزادی و حکومت بر مبنای اصول اسلامی.

آیا این وضعیت تنها نتیجه کاهش منابع انرژی در شرایط سردسیر است یا می‌توان عوامل دیگری مانند چالش‌های مدیریتی و ساختاری را نیز در این معضل یافت؟

آیا تمام زحمات، خون ریختن‌ها و جانفشانی‌های آن زمان ارزشش را داشت؟

تجربه نشان داده که سیاست‌مداران رژیم جنایتکار، آتش‌بس را نه به‌عنوان راهی برای رسیدن به صلح یا حتی اهداف سیاسی خود بلکه به‌عنوان تاکتیکی برای تجدید قوا و آغاز دور جدیدی از تجاوزات به کار می‌گیرند.

جوانی، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین دوره‌های زندگی هر فرد، زمانی است که شکل‌گیری شخصیت و تعیین مسیر آینده اتفاق می‌افتد.

ز دیرباز در گفتمان‌های سیاسی و فرهنگی ایران، دو جریان فکری مهم به نام‌های ملی‌گرایی و اسلام‌گرایی مطرح شده‌اند.