شما استاد ما را ندیده‌اید؟

راسخون : چند سال پیش به درس یکی از استادان خوش نام حوزه می‌رفتم که در منطق و فلسفه از چهره‌های نامدار حوزه علمیه بود، و تا جایی که من می‌شناختم جوان‌ترین‌شان. جلسه درس چهارشنبه‌ها به جز دیدن چهره استاد و بحث‌های علمی، لذت ویژه‌ای هم داشت؛ استاد بخشی از سخنان رهبر انقلاب را برای طلاب یادآوری می‌کرد. توجه ویژه‌اش به رهبر انقلاب، علاقه ما را به استاد دوچندان می‌کرد. ایشان البته برای اهل سیاست هم ناآشنا نبود. ضدانقلاب و جریان سیاسی معتقد به عدم مرزبندی با ضدانقلاب، دل خوشی از ایشان نداشت؛ به خاطر زخم‌هایی که از استادِ استاد ما، ـ علامه مصباح یزدی ـ خورده بودند، و البته بعضی اظهار نظرهای خود ایشان.
گذشت و گذشت تا رسیدیم به سال ۹۲، سال انتخابات. روزنامه‌هایی که تا همین چند سال پیش دشمن درجه یک استاد بودند، مصاحبه‌هایی از شخصی هم نام استاد ما منتشر می‌کردند که عجیب بود؛ آن روزنامه‌ها کجا، استاد ما کجا! این حرف‌ها کجا، استاد ما کجا! یعنی خودش بود؟!

انتخابات برگزار شد؛ نامزد مطبوع آن روزنامه‌ها پیروز انتخابات شد؛ و دیدن شخص هم‌نام و هم‌چهره استاد، روی جلد همان روزنامه‌ها بیشتر شد. نامش را گذاشتم «آقای دوقلو»؛ چون نمی‌توانست خودش باشد. حر‌ف‌هایی می‌زد که نه با ولایتمداری چندان جور بود، و نه عالمانه بود. مثلا وقتی دولت وارد مذاکره با آمریکا شد، که هم امام و هم رهبری بارها آن را نادرست، بیهوده و زیان‌آور دانسته بودند؛ و به توافقاتی با دشمن درجه یک ملت رسید که گروهی از کارشناسان و تحلیلگران انقلابی ـ معروف به دلواپسان ـ آن را زیان‌بار می‌دانستند، آقای دوقلو با استناد به یک اشتباه تایپی، مخالفان را بی‌سواد معرفی کرد. یا روزی دیگر برای توجیه یک حرف نادرست مسئولی درباره حجاب گردشگران خارجی، از لازم نبودن رعایت حجاب برای خارجی‌ها گفت. خلاصه این‌که آقای دوقلو بیش از آنچه که استاد ما پیش از این به علمیت معروف بود، به عنوان روحانی برجسته حامی دولت معروف شد.

این روزها که دولت، در شرایط سختی از جهت افکار عمومی قرار دارد و حامیان دیروز، یکی یکی از حمایت گذشته خود اظهار پشیمانی می‌کنند، آقای دوقلو همچنان متعصبانه حامی دولت است؛ چنان‌که اخیرا در مصاحبه‌ای گفته: «اگر نامزد رقیب امروز رئیس جمهور بود قطعا وضعیت اقتصادی کشور بهتر از حال حاضر نبود و شاید بدتر هم می شد». نکته جالب این است که با این همه حرف‌های نسنجیده که در کارنامه حمایت از دولت دارد، حرف منتقدان را عوامانه می‌داند.
آقای دوقلو در واکنش به کنایه‌های مخالفان روحانی که می‌گویند «زمان انتخابات عده ای در دل مردم هراس می انداختند که ریاست جمهوری رئیسی مساوی با دلار 10 هزار تومان و جنگ با آمریکاست» می‌گوید: «این حرف ها عوامانه است. کسانی که اهل دانش و علم هستند چنین سخن نمی‌گویند. مسائل مربوط به اقتصاد، سیاست و عرصه بین‌المللی دانش خاصی می‌خواهد. به علاوه آن‌که مسائل بین المللی، سیاسی، روحی، روانی و امنیتی در افزایش و کاهش قیمت ها دخیل هستند».

و ادامه می‌دهد که: «اگر نامزد رقیب امروز رئیس جمهور بود قطعا وضعیت اقتصادی کشور بهتر از حال حاضر نبود و شاید بدتر هم می‌شد. حتی می‌توان احتمال داد که قیمت دلار به دو تا سه برابر قیمت کنونی یعنی حدود 40 هزار تومان افزایش پیدا می‌کرد. چون معادلات بین‌المللی و اقتصادی بستگی به کنش‌ها و واکنش‌های سیاسی دارد و تأثیر هر کدام از مولفه‌ها باید براساس دانش آن حوزه محاسبه شود».
آقای دوقلو در میان دو عبارتی که تحلیل مسائل بین‌المللی و اقتصاد و سیاست را نیازمند بررسی‌های کارشناسی می‌داند، می‌گوید قطعا اگر رقیب هم پیروز شده بود، وضعیت بهتر از این نبود. عوامانه‌تر از این می‌شد؟!
در ادامه هم می‌گوید: «آقای روحانی هدف مقدسی دارد و می‌خواهد آرامش کشور حفظ شود. به هر حال او حرف‌های ناگفته را نمی‌گوید، چون ملاحظاتی دارد و نمی‌خواهد بین احزاب و گروه‌ها تنش و درگیری شود. به نظر من رئیس جمهور در مقابل بداخلاقی‌های مخالفان صبر و حوصله خوبی به خرج داد». عبارات عوامانه را ببینید! «هدف مقدس»، «حرف‌های ناگفته»، «بداخلاقی‌های مخالفان».

طرفداری عوامانه مگر چیزی جز این است؟ مگر دلار بیشتر از همان قیمتی نشد که جریان طرفدار نامزد مطبوع آقای دوقلو می‌گفتند اگر رقیب بیاید، به آن می‌رسد؟ آن پیش‌بینی‌ها با کدام محاسبات دقیق علمی انجام شده بود؟ با علم غیب؟
چرا حتی کارشناسان سیاسی و اقتصادی هوادار هم باعث این گرانی‌ها را بی‌تدبیری‌های شگفت‌انگیز دولت می‌دانند؟ مقام رهبری هم که همین را تایید می‌کنند؛ ایشان هم عوامانه حرف می‌زنند؟
هدف مقدس آقای روحانی را با کدام محاسبات علمی تشخیص دادید؟ چرا آقای روحانی اکنون که در کانون نقدها قرار گرفته، هدفش شده حفظ آرامش؟ حرف‌های ناگفته را آقای دوقلو از کجا می‌داند؟ از علم غیب؟
بداخلاقی‌های مخالفان چیست؟ انتقاد؟ استیضاح؟ سوال از رئیس‌جمهور؟ الیاس حضرتی هم که تندترین لحن را در انتقاد از سیاست اقتصادی دولت داشت، از همین مخالفان است؟ مبهم گویی هم از شیوه‌های عالمانه سخن گفتن است؟
نمی‌دانم استاد دانشمندمان کجاست؛ که اگر بود، حتما عالمانه توضیح می‌داد ویژگی حرف‌های عوامانه چیست و کدام حرف عوامانه است. استاد کجاست که اجازه می‌دهد آقای دوقلو با اسم و اعتبارش بازی کند؟ شما استاد ما را ندیده‌اید؟ استاد محسن غرویان را می‌گویم.

به قلم : علی تجرد