نظر سنجیها نشان میدهد که محبوبیت او در میان مسلمانان از بین رفته است و کمتر به دنبال همکاری با او هستند. و دیگر پیامهای او در رسانههای عمومی مورد توجه قرار نمیگیرد.به عنوان مثال آیا شما میدانستید که که او در ماه مه دو پیغام صوتی بر روی رسانهها قرار داده است؟ من این گونه فکر نمیکنم.
جهاد از بن لادن و القاعده فاصله گرفته است. دکتر مارک سیجمن افسر سابق پروندههای سیا در همین زمینه میگوید، جهاد با از دست دادن رهبر خود و جدا شدن از بن لادن دیگر قدرت و تاثیر خود را از دست داده است و این جهاد بدون رهبر به سختی میتواند خود را به یک شبکه جهانی تبدیل کند.
این ایده در میان متخصصان تروریسم مشترک است. آنها در کنفرانسی که در ماه می در فلورانس تشکیل شده بود ابراز داشتند که هیچ نشانهای از فعالیت القاعده در کشورهایشان مشاهده نمی‌شود. آنها معتقدند که اگر بنلادن نقشی در جهاد داشته باشد فقط به عنوان یک سمبل است.
اگر اینها درست است پس چرا رهبران سیاسی هنوز از این خطر سخن میگویند و احتمال یک حمله تروریستی دیگر را بالا میدانند؟ تخمین اطلاعات ملی آمریکا بیان میکند که القاعده در حال بازسازی نیروهای خودش است. چرا یکی از مقامات ارشد سرویس اطلاعات انگلستان بیان میکند که اکنون 2000 شهروند و ساکنان دیگر در برتانیا هستند که به عنوان تهدید برای امنیت مردمان این کشور به شمار میآیند؟ بحث در مورد القاعده و به شکل دیگری در مورد بازداشت کردن بن لادن که مرکز توجه مباحث مربوط 11 سپتامبر که بر تمام حوزههای سیاست خارجی آمریکا حاکم بود آیا اکنون در آستانه انتخابات جدید هنوز مطرح است؟
پاسخ این سوالها چندان هم آسان نیست. اما شواهد بسیار زیادی موجود است که نشان میدهد که تهدید بنلادن هنوز جدی است و تاثیر او بر گروهش بیشتر از آن چیزی است که تصور می‌شود. جهاد از هر زمانی در تاریخ خود امروز قویتر است. تهدید طالبان در پاکستان و افغانستان در ژوئن گذشته آن قدر جدی شده است که درحال تصرف شهر پیشاور بودند. از جهت دیگر همه گروهکها در شمال آفریقا و اروپا به نوعی خود را متصل به القاعده میدانند.
مانند همهی این جنگهای در سایه و بدون مرز، میزان قدرت قابل اندازه گیری توسط معیارها و ملاکهای علمی نیست. درست است که بخشهایی از جهاد بیهدف و بدون رهبر است اما بخشهای دیگر آن رهبری بنلادن را پذیرفتهاند و آماده انجام دستوراتش هستند. تعداد زیادی علاقهمند هستند و می توانند دستورات او که بر روی اینترنت پخش می‌شود را انجام بدهند.
مقامات آمریکایی به شدت نگران قدرت گرفتن القاعده در پاکستان هستند که باعث افزایش قدرت طالبان در افغانستان خواهد شد و در گزارش تخمین اطلاعت ملی 2007 که مورد تایید 16 آژانس اطلاعاتی آمریکاست هم اعلام کردند که القاعده یک بازگشت بسیار قدرتمند به پاکستان و افغانستان داشته است.
وقتی جهاد این چنین امکان بازسازی دارد نتیجتا میتواند به راحتی بنلادن را به عنوان رهبر خود داشته باشد و این بنلادن است که مشخص میکند که هدف بعدی حمله کجاست. القاعده هر روز توانسته است قدرت بیشتری در جهان کسب کند و خطر آن روز به روز برای جهان بیشتر و بیشتر شده است اما سوال این جاست که چه چیز باعث شده است، القاعده از مرکز توجه رسانهها خارج شود؟
جهاد از بن لادن و القاعده فاصله گرفته است. دکتر مارک سیجمن افسر سابق پروندههای سیا در همین زمینه میگوید، جهاد با از دست دادن رهبر خود و جدا شدن از بن لادن دیگر قدرت و تاثیر خود را از دست داده است و این جهاد بدون رهبر به سختی میتواند خود را به یک شبکه جهانی تبدیل کند.
این ایده در میان متخصصان تروریسم مشترک است. آنها در کنفرانسی که در ماه می در فلورانس تشکیل شده بود ابراز داشتند که هیچ نشانهای از فعالیت القاعده در کشورهایشان مشاهده نمی‌شود. آنها معتقدند که اگر بنلادن نقشی در جهاد داشته باشد فقط به عنوان یک سمبل است.
اگر اینها درست است پس چرا رهبران سیاسی هنوز از این خطر سخن میگویند و احتمال یک حمله تروریستی دیگر را بالا میدانند؟ تخمین اطلاعات ملی آمریکا بیان میکند که القاعده در حال بازسازی نیروهای خودش است. چرا یکی از مقامات ارشد سرویس اطلاعات انگلستان بیان میکند که اکنون 2000 شهروند و ساکنان دیگر در برتانیا هستند که به عنوان تهدید برای امنیت مردمان این کشور به شمار میآیند؟ بحث در مورد القاعده و به شکل دیگری در مورد بازداشت کردن بن لادن که مرکز توجه مباحث مربوط 11 سپتامبر که بر تمام حوزههای سیاست خارجی آمریکا حاکم بود آیا اکنون در آستانه انتخابات جدید هنوز مطرح است؟
پاسخ این سوالها چندان هم آسان نیست. اما شواهد بسیار زیادی موجود است که نشان میدهد که تهدید بنلادن هنوز جدی است و تاثیر او بر گروهش بیشتر از آن چیزی است که تصور می‌شود. جهاد از هر زمانی در تاریخ خود امروز قویتر است. تهدید طالبان در پاکستان و افغانستان در ژوئن گذشته آن قدر جدی شده است که درحال تصرف شهر پیشاور بودند. از جهت دیگر همه گروهکها در شمال آفریقا و اروپا به نوعی خود را متصل به القاعده میدانند.
مانند همهی این جنگهای در سایه و بدون مرز، میزان قدرت قابل اندازه گیری توسط معیارها و ملاکهای علمی نیست. درست است که بخشهایی از جهاد بیهدف و بدون رهبر است اما بخشهای دیگر آن رهبری بنلادن را پذیرفتهاند و آماده انجام دستوراتش هستند. تعداد زیادی علاقهمند هستند و می توانند دستورات او که بر روی اینترنت پخش می‌شود را انجام بدهند.
مقامات آمریکایی به شدت نگران قدرت گرفتن القاعده در پاکستان هستند که باعث افزایش قدرت طالبان در افغانستان خواهد شد و در گزارش تخمین اطلاعت ملی 2007 که مورد تایید 16 آژانس اطلاعاتی آمریکاست هم اعلام کردند که القاعده یک بازگشت بسیار قدرتمند به پاکستان و افغانستان داشته است.
وقتی جهاد این چنین امکان بازسازی دارد نتیجتا میتواند به راحتی بنلادن را به عنوان رهبر خود داشته باشد و این بنلادن است که مشخص میکند که هدف بعدی حمله کجاست. القاعده هر روز توانسته است قدرت بیشتری در جهان کسب کند و خطر آن روز به روز برای جهان بیشتر و بیشتر شده است اما سوال این جاست که چه چیز باعث شده است، القاعده از مرکز توجه رسانهها خارج شود؟
