ابهامات از آنجا ناشی می‌شود که برخلاف خواسته میرحسین موسوی از حامیانش مبنی بر پرهیز از تجمع در دانشگاه‌ها، در روزهای اخیر تعدادی از سبزها با راهنمایی سلطنت طلبان و شبکه های مجازی اجتماعی، در برخی دانشگاه های کشور دست به آشوبگری زدند.
رنگ سبز اگرچه در روزهای پیش از انتخابات معرف حامیان موسوی در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری بود، اما پس از این رویداد سیاسی مهم در کشورمان، به تدریج به نماد یک گروه ویژه تبدیل شد.
این تغییر هویت پس از آن صورت گرفت که در مهلت قانونی ارائه شده به موسوی از سوی شورای نگهبان که با نظر مساعد رهبر معظم انقلاب، 5 روز هم تمدید شد، او یک سند هم برای اثبات ادعایش درباره تقلب در انتخابات ارائه نداد.
پس از آن بود که به تدریج از حامیان اولیه و خیابانی موسوی کاسته شد و جمعیت چندصدهزار نفری دوشنبه پس از انتخابات، به جمعیت کمتر از سی هزار نفر در روز قدس تقلیل یافتند.
بیانیه های ساختارشکنانه موسوی و عدم تمکین او به ساختارهای قانون اساسی اما سبب شد تا به تدریج و طی ماههای اخیر، همزمان با ریزش نیروی خیابانی در این جریان، رویش خارجی از میان انواع نیروهای اپوزیسیون شدت بگیرد.
در این میان رسانه‌های اپوزسیون خارجی و شبکه‌های اجتماعی ضد انقلاب از جمله "بالاترین" و "فیس بوک" هم به عنوان رسانه‌های هدایت کننده "جریان سبز" به رسمیت شناخته شده و به میدان آمدند.
این واقعیت را اگرچه پیش از این بسیاری از کارشناسان پیش بینی و تحلیل کرده بودند، اما حامیان موسوی تا جریان شعارهای روز قدس، از پذیرش آن استنکاف کردند.
در حالیکه به خیابان کشاندن جمعیت آشوبگر یا همان "سبزها" در روز قدس ابتدا از سوی جریان اصلاح طلب کلید خورد اما در ادامه رفتار سیاسی سبزهای شرکت کننده در آن با آنچه موسوی و حامیانش می خواستند متفاوت بود.
بر همین اساس ساخت و اشاعه شعارهای ساختار شکنانه در دستور کار جریان سبز قرار گرفت؛ جملاتی چون "نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران"، "جمهوری ایرانی" از این دست شعارها بود که اتفاقاً در روز قدس از سوی جمعیت کمتر از سی هزار نفره سبزها سر داده شد.
مطرح شدن این شعارها، از سویی مشخص کرد که فرمان هدایت این گروه در دستان چه کسانی است و از سوی دیگر ابهامات بسیاری را درخصوص ارتباط رهبران اصلاحات در داخل کشور با سازندگان این شعارها به وجود آورد.
شاید برای رفع همین ابهامات بود که برخی چهره های اصلاح طلب برای دفاع از موسوی و تبرئه او از این رویکردهای ضد دینی، وارد میدان شدند و به انتقاد از این شعارها پرداختند.
در تازه ترین این موضع گیری‌ها، حسین مرعشی سخنگوی حزب کارگزاران با تاخیری یک ماهه به این مساله واکنش نشان داد.
او در مصاحبه با خبرگزاری ایرنا گفت:سر دادن این شعارها برگرفته از احساسات معترضین است البته من باید به آنها تاکید کنم که ادامه این مهم شاید منجر به شکست جنبش سبز شود.
وی از سبزها خواست تا "عصبانیت" خودشان را کنترل کنند و همراه و هم گام با "مانیفست" میرحسین موسوی حرکت کنند.
مرعشی همچنین تلویحا از برنامه ریزی خود و اطرافیان موسوی برای برگزاری تجمعات آتی خبر داد و گفت که می‌طلبد سران جنبش با مشورت "سیاسیون سرشناس" شعارهای تجمعات آینده را خودشان تعریف و تبیین کنند!
سخنگوی حزب کارگزاران عمق خطر بیان چنین شعارهایی را برای موسوی و حامیانش این گونه بیان کرد: "سر دادن شعارهای نامتعارف در نهایت جنبش را محکوم به شکست و فنا می‌کند."
در این راستا حسین کاشفی سخنگوی حزب مشارکت نیز در اظهار نظری مشابه مرعشی به خبرنگار ایرنا گفت: هدایت جریان سبز از دستان رهبران آن خارج شده است و این مهم باعث شد که در تجمعات شاهد سر دادن شعارهای نامربوط باشیم.
وی تاکید کرده است: تا زمانیکه نتوانیم این جریان را به خوبی سازماندهی کنیم نتیجه آن می شود که الان ملاحظه می‌کنیم.
با این حال مرعشی و کاشفی در حالی از سبزها خواسته اند تا تحت رهبری میرحسین موسوی به اعتراضات خود ادامه دهند که طی روزهای اخیر ابهاماتی در خصوص رویکرد آتی این جریان به وجود آمده است.
این ابهامات از آنجا ناشی می‌شود که برخلاف خواسته میرحسین موسوی از "حامیانش" مبنی بر پرهیز از تجمع در دانشگاه‌ها، در روزهای اخیر تعدادی از سبزها با راهنمایی سلطنت طلبان و شبکه های مجازی اجتماعی، در برخی دانشگاه های کشور دست به آشوبگری زدند.
به هر حال باید منتظر ماند و شاهد بود که آیا جریان سبز حاضر خواهد بود تا تحت رهبری موسوی به اعتراضات خود ادامه دهند یا فرمان سبزها از دست موسوی خارج و در اختیار لائیک های خارج از کشور قرار گرفته است؟
