خواندن یک صفحه از یک کتاب را می‌توان چند گونه تعبیرکرد؛ چیدن شاخه گلی از یک باغ، چشیدن جرعه‌ای از اکسیر دانایی، لحظه‌ای همدلی با اهل دل، استشمام رایحه‌ای ناب، توصیه یک دوست برای دوستی با دوستی مهربان و...
کوچه باغ خیال
ساکت بود و تاریک
رمیده بود شادیها
خوابیده بود عشق
حتی خیال
گم بود در میان تاریکی.
کورمال کورمال رفتم
شاید بیابم از نور نشانی
از عشق جمالی.
آه، ای دریغ و حسرت
از آن روزهای رفته
آن روزها
که جانم چو مرغی
پر می‌کشید در کوچه باغ‌های خیال.
این روزهایم اما
دست عشقم را عقل بسته
خیال سرکشم رام شده
گوشه‌ای نشسته
دریغ می‌زند
به روزهای رفته...
/7432/
