امروز آسمان میزبان بانوی کرامت و صبر، حضرت فاطمه معصومه(س) است، پرهیزگاری از تبار اهل بیت که پرچمدار نیکی، بردباری و ایثار بود، اویی که هماره در راه رسیدن به آرمان های والای اسلام قدم برمی داشت و به برپایی حق و عدالت ایمان داشت.
حضرت فاطمه معصومه(س) بانوی زهد و پارسایی در اول ذی القعده 173 هجری قمری در شهر مدینه پای بر این جهان خاکی نهاد. پدر وی امام موسی بن جعفر(ع) از گوهرهای تابناک امامت بود و مادر ایشان نجمه خاتون نام داشت.
القاب بانوی پاکی و نیکی ها، طاهره، حمیده، رشیده، تقیه، رضیه، مرضیه، سیده نساء العالمین، محدثه، عابده و کریمه اهل بیت است.
حضرت معصومه(س) در طول عمر پربرکت خویش از سرچشمه علم و تقوای الهی سیراب و از محضر پدر و برادر بزرگوارش؛ امام رضا(ع) بهره مند شدند.
دوران زندگانی ایشان همزمان با خلافت خلفای عباسی بود که با جور و ستم بر مردم حکومت می کردند و هماره در تلاش و کوشش بودند تا مانع از به ثمر رسیدن رسالت الهی امامان معصوم شوند.
پس از به شهادت رسیدن امام موسی بن جعفر(ع) توسط هارون الرشید، درد و رنج فراوانی بر اهل بیت ایشان روا شد، پس از فراق پدر، حضرت معصومه(س) در کنار برادر گرانقدر خویش امام علی بن موسی رضا(ع) زندگی کرد و به همراه ایشان در راستای احقاق حق و گسترش دین مبین اسلام قدم برداشت.
پس از هارون الرشید، امین و مامون برای تکیه زدن بر تخت خلافت با هم در رقابت بودند. در ابتدا امین به خلافت رسید، اما با خوش گذرانی موضوع خلافت را نادیده گرفت و اینگونه زمینه را برای برکناری خویش مهیا ساخت. مامون نیز با استفاده از این شرایط در جریان توطئه ای، برادر خویش را به قتل رساند و بر تخت خلافت تکیه زد.
بعد از آن که مامون به حکومت رسید، به دلیل هراس از جایگاه والای امام رضا(ع) در میان مردم و بیم از تزلزل پایه های قدرت خویش تصمیم گرفت تا ایشان را به شهر مرو تبعید کند.
پس از گذشت یک سال از هجرت امام،حضرت معصومه(س) به منظور دیدار برادر والامقام خود و همراهی ایشان در راه برقراری اسلام ناب محمدی به همراه کاروانی از اقوام و یاران خویش به سمت خراسان حرکت کردند.
کاروان کریمه اهل بیت در طول این سفر سخت و دشوار با استقبال شورانگیز مردم روبرو می شد، که این امر در نهایت موجبات ترس و خشم حکومت را فراهم کرد، سرانجام زمانی که حضرت معصومه به ساوه وارد شدند، گروهی از مخالفان اهل بیت، به دستور مامون به جنگ با کاروان ایشان پرداختند و در نهایت افراد بسیاری از کاروان را به شهادت رساندند.
این رویداد تلخ و ناگوار باعث شد تا حضرت معصومه(س) بیمار شوند و امکان ادامه راه برای ایشان مقدور نباشد، به همین دلیل بانوی زهد و ایمان شهر قم را برای اقامت برگزیدند و در آن دیار ماندگار شدند.
سرانجام حضرت معصومه پرچمدار تقوا و بردباری پس از تحمل هفده روز درد و رنج در دهم ربیع الثانی 201 هجری قمری، در حالیکه تنها که بیست و هشت بهار از عمر پربرکتش سپری شده بود به دیدار حق شتافت و شهر قم را غرق در ماتمی شگرف کرد، اکنون آرامگاه مطهر ایشان در این دیار میزبان عاشقان و دلسوختگان اهل بیت است.
/111/
