یاران به هوس نفس شمردند عبث رنج اوهام چند بردند عبث نی برگ عدم بود نه سامان وجود بیفایده زیستند و مردند عبث عبدالقادربیدل دهلوی
یاران به هوس نفس شمردند عبث
رنج اوهام چند بردند عبث
نی برگ عدم بود نه سامان وجود
بیفایده زیستند و مردند عبث
عبدالقادربیدل دهلوی
رنج اوهام چند بردند عبث
نی برگ عدم بود نه سامان وجود
بیفایده زیستند و مردند عبث
عبدالقادربیدل دهلوی