درباره « ايـدز »چه مي‌دانيد؟

ايدز مخفف نام كامل سندرم نارسايي اكتسابي ايمني براي اولين بار در سال 1981 در ايالات متحده گزارش شد و از آن زمان تا كنون اپيدمي اصلي جهاني محسوب مي‌شود. عامل مولد ايدز ويروس نارسايي ايمني انساني يا همان ويروس آچ آي وي است اين ويروس با كشتن يا آسيب رساندن به سلول‌هاي سيستم ايمني بدن به طور فزاينده‌اي توانايي بدن را براي مبارزه با عفونت‌ها و سرطانهاي خاص تضعيف كرده و مختل مي‌كند افراد مبتلا به ايدز ممكن است به بيماريهاي تهديد كننده موسوم به عفونت‌هاي فرصت طلب دچار شوند كه اين عفونتها از طريق ميكروب‌ها شامل ويروسها و باكتري‌هايي كه اغلب افراد سالم را نمي‌توانند بيمار كنند ايجاد مي‌شوند از سال 1981 بيش از 830 هزار مورد ابتلا به اين بيماري تنها در ايالات متحده گزارش شد. ويروس ايدز اغلب و به طور شايع از راه تماس جنسي مراقبت نشده و از طريق يك شريك جنسي آلوده منتقل مي‌شود. اين ويروس مي‌تواند در هنگام تماس جنسي از راه اعضايي چون مهبل، دهان و اندام‌هاي تناسلي منتقل شود. اين ويروس همچنين از طريق تماس با خون آلوده منتقل مي‌شود. پيش از اينكه مسوولان بهداشتي خون اهدايي را نسبت به وجود اين عفونت بررسي و آزمايش كرده و از فناوري‌هاي گرما درماني براي تخريب آن در خون آلوده استفاده كنند اين ويروس به ميزان قابل توجهي از طريق خون و اجزاي خوني آلوده منتقل مي‌شد اما در حال حاضر به خاطر توجه به اين تكنيك‌ها اين انتقال به حد چشمگيري كاهش يافته است. اين ويروس اغلب در ميان تزريق كنندگان مواد مخدر به دليل استفاده از سوزنها و سرنگ‌هاي مشتركي كه حتي به مقادير اندكي خون بيمار آلوده هستند گسترش پيدا مي‌كند. اما اين انتقال در بيمارستانها و مراكز بهداشتي يعني انتقال از راه سرنگ آلوده بسيار به ندرت اتفاق مي‌افتد. زنان نيز در حين بارداري مي‌توانند اين ويروس را به نوزادان خود منتقل كنند. تقريبا يك چهارم تا يك سوم از كل مادران باردار درمان نشده اين عفونت را به نوزادان خود منتقل مي‌كنند اين بيماري همچنين از طريق شيردهي از سوي مادر بيمار به نوزاد منتقل مي‌شود. چنانچه مادر در طول بارداري از داروي AZT استفاده كند به ميزان چشمگيري احتمال انتقال بيماري به نوزاد را كاهش مي‌دهد و در صورتي كه علاوه بر مصرف دارو مراقبان بهداشتي نوزاد را با عمل سزارين متولد كنند احتمال ابتلاي كودك به ايدز تا يك درصد كاهش مي‌يابد. مطالعات نشان مي‌دهد اگرچه اين ويروس در بزاق افراد مبتلا وجود دارد اما از راه بزاق قابل انتقال نيست. ايدز مي‌تواند هر فردي را كه در رفتارهاي پرخطر شركت مي‌كند مبتلا سازد. اين رفتارها شامل استفاده از سوزن و سرنگ مشترك، داشتن تماس جنسي با فرد بيمار بدون استفاده از كاندوم و تماس جنسي با فردي كه بيمار بودن وي مشخص نيست مي‌باشد. به علاوه ابتلا به بيماري‌هايي كه از راه تماس جنسي منتقل مي‌شوند مانند سيفليس، عفونت قارچي كلاميديا، سوزاك و غيره افراد را مستعد ابتلا به ايدز در طول تماس جنسي با شريك بيمار مي‌كند. در مورد علائم نشان دهنده عفونت ايدز بايد گفت كه بسياري افراد وقتي براي اولين بار به اين بيماري مبتلا مي‌شوند هيچ علامتي ندارند. اما در برخي ديگري علائمي چون علائم سرماخوردگي در ظرف يك يا دو ماه پس از قرارگرفتن در معرض ويروس بروز مي‌كند. اين علائم شامل تب، سردرد، خستگي و بزرگ شدن غدد لنفاوي است. اين علائم اغلب ظرف يك هفته تا يك ماه ناپديد شده و اغلب با ساير عفونت‌هاي ويروسي اشتباه گرفته مي‌شود. در طول اين دوره افراد بسيار عفونت پذير هستند و ويروس ايدز در مقادير زيادي در مايعات اندام‌هاي تناسلي وجود دارد. علائم شديدتر معمولا تا 10 سال يا بيشتر در بزرگسالان و يا ظرف 2 سال در كودكان كه در ابتداي تولد مبتلا به اين بيماري بوده‌اند بروز مي‌كند. زماني كه اين بيماري براي اولين بار در امريكا مشاهده شد هيچ شيوه درماني و دارويي براي معالجه آن وجود نداشت اما به تدريج محققان داروهاي مختلفي را براي مقابله با آن توليد كردند از آنجا كه اين ويروس مي‌تواند در برابر هر دارويي مقاوم شود پزشكان و متخصصان بايد از روش‌هاي درماني تركيبي براي معالجه موثر آن استفاده كنند.
منبع:WWW.IRTEB.COM /س