این بند با تعیین معیارهایی مانند تعداد پارامتر، حجم داده و روش آموزش، مدل‌های دارای عمومیت بالا را شناسایی و تعریف می‌کند.

این بند چارچوب حقوقی مدل‌های هوش مصنوعی با کاربرد عمومی را با تفکیک از سامانه‌ها، تعیین زمان اعمال تعهدات و پیش‌بینی استثناها و قواعد مبتنی بر ریسک مشخص می‌کند.

بهره‌برداران مشخص سامانه‌های پرخطر باید پیش از استفاده، ارزیابی جامع اثرات بر حقوق بنیادین انجام دهند و تدابیر کاهنده و سازوکارهای پاسخگویی را پیش‌بینی کنند.

شناسایی زیست‌سنجی پسینی از راه دور تنها به‌صورت هدفمند، ضروری و محدود مجاز است و نباید به نظارت فراگیر یا دور زدن ممنوعیت‌های شناسایی آنی منجر شود.

پردازش داده‌های زیست‌سنجی در اجرای قانون تنها در موارد ضروری و با رعایت اصول حقوقی و اخلاقی مجاز است.

بهره‌برداران سامانه‌های هوش مصنوعی پرخطر مسئول شناسایی خطرات و اطلاع‌رسانی شفاف به اشخاص حقیقی هستند، به‌ویژه برای سامانه‌های اجرای قانون طبق مقررات خاص.

کارگران باید در مورد بهره‌برداری از سامانه‌های هوش مصنوعی پرخطر مطلع شوند، بدون آنکه حقوق قانونی پیشین آن‌ها تحت تأثیر قرار گیرد.

بهره‌برداران سامانه‌های پرخطر مکلف به استفاده منطبق، پایش مستمر، نظارت انسانی صلاحیت‌دار و رعایت سایر تعهدات قانونی مکمل هستند.

این ملاحظه چارچوبی برای آزمون سامانه‌های هوش مصنوعی پرخطر در شرایط واقعی بدون حضور در محیط آزمون نظارتی تعیین می‌کند، همراه با الزامات سخت‌گیرانه برای رضایت، نظارت، کاهش ریسک و حفاظت از داده‌ها.

این ملاحظه اجازه استفاده محدود و مشروط از داده‌های شخصی برای توسعه سامانه‌های هوش مصنوعی در محیط‌های آزمون نظارتی را می‌دهد، مشروط به رعایت کامل قوانین حفاظت از داده و تضمین حقوق افراد.