استفاده رياضيدانان از کامپيوتر

آيا رياضيدانان از کامپيوتر در کارهاي خود استفاده مي کنند؟

جواب کوتاه اين پرسش اين است که به طور معمول خير يا حداقل در روش هاي اصولي نه.
البته درست مانند افراد ديگر، رياضيدانان هم براي حروف نگاري و ارتباط با يکديگر و استفاده از منابع اينترنتي از کامپيوتر استفاده مي کنند. برخي از حوزه هاي رياضيات نيز وجود دارد که نيازمند انجام محاسبات روتين و خسته کننده اي است و برنامه هاي کاربردي خوبي براي انجام اين محاسبات طراحي شده اند.
با وجود اين رايانه ها مي توانند در نقش ابزارهايي که در زمان صرفه جويي مي کنند به کار آيند. در برخي از موارد آنها به کمک رياضيدانان مي آيند تا نتايجي را استخراج و بررسي کنند که به تنهايي قادر به انجام آن نيستند اما در کل نوع کمکي که رايانه ها در پيشرفت جريان اصلي رياضيات مي کنند بسيار محدود است. به عبارت ديگر اگر مسأله يا بخشي از مسأله شما نيازمند روش حلي طولاني و مشخص باشد کامپيوترها کارآمد خواهند بود، اما اگر نيازمند ايده اي درخشان و تازه در مواجه با مسأله خود باشيد، حداقل در سطوح فعلي فناوري هاي موجود، رايانه ها قادر به کمک جدي نيستند. بيشتر رياضيدانان معتقدند هنوز هم مهمترين ابزار آنها کاغذ و قلم است.
البته به نظر من ( که البته اين نظر در اقليت قرار دارد ) اين وضعيت موقت است و در طي 100 سال آينده نقش کامپيوترها در حل مسايل رياضياتي بيش از پيش خواهد شد. شايد آنها در ابتدا با انجام برخي از آزمون ها به کمک ما بيايند و ما را از صرف وقت طولاني براي اثبات لم ها و مسايل کوچکتر باز دارند و در نهايت شايد جايگزين ارائه کنندگان راه حل مي شوند، و البته اکثر رياضيدانان نسبت به آينده نقش رايانه ها در رياضيات بدبين هستند.
منبع مقاله :
گاورز، تيموتي؛ ( 1391 )، رياضيات، پوريا ناظمي، تهران: بصيرت، چاپ دوم.