وشا

گياهى است با بن ساقه ضخيم و قطور. داراى برگ هاى رشته اى طوقه اى فراوان. ساقه به ارتفاع ۲۵۰- ۱۸۰ سانتيمتر در ابتدا به رنگ كاهى سبزفام و سپس به رنگ قهوه اى فام. گره ها متورم و كلفت نيستند. كليه برگ هاى قاعده اى سه بار بريده، اولين قطعات داراى بريدگى هاى شانه اى به ندرت با بريدگى هاى دوبارشانه اى، ميوه ها مستطيلى پهن به رنگ قهوه اى- بنفش، در ابتدا كرك آلود و سپس بدون كرك است. ريشه ۴-۳ساله گياهان مذكور داراى مغز سفيدرنگ است. در مجارى ترشحى ساقه و ريشه گياه، شيره اى شيرى رنگ جريان دارد كه فرآورده دارويى آن محسوب مى شود و بر اثر گزش حشرات و با ايجاد زخم و خراش تحت اثر عوامل مختلف طبيعى يا وارد آوردن خراش و زخم توسط ابزارهاى مخصوص از پوست ساقه و يا ناحيه يقه گياهان مذكور به خارج ترشح مى شود. در تجارت وشا به دو صورت اشكى و توده اى عرضه مى شود. وشا طى ماه هاى خرداد و تير جمع آورى مى شود. و حاوى ۳/۰- ۱/۰ درصد روغن فرار، ۷۰- ۶۵ درصد رزين و صمغى مشابه صمغ عربى است. وشا به عنوان خلط آور و ضداسپاسم مورد مصرف قرار مى گيرد. در طب گذشته وشا به صورت موضعى در درمان حساسيت پوستى مانند كهير، ضددرد و ضدالتهاب مورد استفاده قرار مى گرفته است. اثرات ضدميكروبى روغن فرار اين گياه تائيد شده است.