برفك دهاني

شرح بيماري

برفك عبارت است از يك عفونت قارچي شايع دهان . بيشتر، نوزادان و شيرخواران را مبتلا مي كند ولي ساير كودكان و بزرگسالان نيز مبتلا مي شوند.

علايم شايع

لكه هايي (پلاكهايي ) با مشخصات زير در دهان ظاهر مي شوند:
لكه ها سفيد تا زرد متمايل به كرم و اندكي برجسته هستند. شبيه شير دلمه بسته هستند ولي پاك نمي شوند. لكه ها دردناك نيستند مگر اين كه برداشته شوند. در اين صورت زخمهاي كوچك و دردناكي بر جاي مي گذارند. دهان خشك است .

علل

قارچي به نام "كانديدا آلبيكنس"، معمولاً به تعداد كم در دهان وجود دارد ولي عوامل خاصي ممكن است باعث تكثير بيش از حد آن شوند:
درمان با آنتي بيوتيكها: ممكن است تعادل طبيعي ارگانيسمها را در دهان برهم زند و باعث ايجاد برفك گردد.
زايمان : نوزادان ممكن است عفونت را در حين عبور از مجراي زايمان كسب كنند به خصوص اگر مادر دچار عفونت مهبل با يك مخمر باشد. برفك ظرف چند ساعت تا 7 روز پس از تولد ظاهر مي شود.
سالخوردگي : افراد مسن تر به خاطر مقاومت طبيعي كمتر دچار برفك مي گردند.

عوامل تشديد كننده بيماري

تغذيه نامناسب
بيماري كه باعث كاهش مقاومت شده باشد.
ايدز (برفك در بزرگسالان ، جزيي از معيارهاي تشخيصي ايدز به شمار مي رود).
ديابت شيرين
التهاب ناشي از دندانهاي مصنوعي
مصرف مزمن استروييدها (خوراكي يا استنشاق )

عواقب مورد انتظار

درمان معمولاً ظرف 3 روز اين عفونت را پاك مي كند. خطرناك يا جدي نيست ولي تمايل به عود دارد.

پيشگيري

بهداشت خوب دهان ، اجتناب از آنتي بيوتيكهاي غيرضروري

عوارض احتمالي

مي تواند به مهبل ، پوست ، حنجره ، لوله گوارش يا دستگاه تنفسي گسترش يابد.

درمان

اصول كلي

آزمونهاي تشخيصي مي توانند شامل خراش دادن پلاك و بررسي ماده در زيرميكروسكوپ باشند. هدف از درمان بهبود بيماري زمينه اي مساعدكننده بيمار به عفونت و تسكين علايم برفك است . در صورت ابتلاي يك شيرخوار به اين عفونت ، هر چيزي را كه ممكن است در دهان بچه قرار بگيرد، استريل كنيد.

داروها

محلول پراكسيد هيدروژن براي شستشوي دهان ، ناراحتي را تسكين خواهد داد.
ممكن است از داروي كلوتريمازول كه در دهان حل مي شود، 5بار در روز و به مدت 14 روز استفاده شود.
ضايعات كودكان كم سن را مي توان به دقت با يك وسيله نخي آغشته به سوسپانسيون نيستاتين برداشت .
كرمهاي ضد كانديديا كه در زير دندانهاي مصنوعي يا در گوشه هاي دهان به كار مي روند، گاهي اثربخش هستند.
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري محدوديتي وجود ندارد.

رژيم غذايي

در شيرخواران تغييري لازم نيست . ساير كودكان و بزرگسالان بايد مايعات كافي همراه با شير، ژلاتين مايع ، بستني ، فرني ، آب، چاي يا ساير نوشيدنيها و غذاهايي را مصرف كنند كه به راحتي قابل بلع هستند. در صورت دردناك بودن لكه ها، براي نوشيدن از ني استفاده كنيد.
درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه كرد؟
اگر علايم كم آبي (چشمهاي گود رفته ، الاستيسيته كم پوست و خستگي ) در يك كودك ظاهر شوند.
ايجاد تب ، ظاهر شدن ضايعات در پوست يا مهبل
اگر علايم عفونت باكتريايي ثانويه (درد، قرمزي ، حساسيت به لمس ، تورم ، گاهي تب ) در دهان ظاهر شوند.