علل و نتایج جنگ کره

جنگ کره در بیست و پنجم ماه ژوئن سال 1950 شروع شد و سه سال طول کشید تا این که در بیست و هفتم ماه جولای سال 1953 آتش بس اعلام شد. این جنگ باعث مرگ سه میلیون نفر و تخریب انبوه دارایی‌ها شد. علل جنگ ریشه دار بود و دو کشور قدرتمند دنیا یعنی شوروی سابق و آمریکا از دو کشور در حال جنگ کره‌ی شمالی و کره‌ی جنوبی حمایت می‌کردند.
از قرن هفتم کره یک کشور یکپارچه بود اما بعد از جنگ سینو – ژاپن در سال 1894 تا 95، بخش‌های مشخصی از کره توسط ژاپن اشغال شد. ژاپن در آگوست سال 1910 به طور کامل کره را اشغال کرد و از آن به بعد کره تا جنگ جهانی دوم مستعمره‌ی ژاپن باقی ماند.
بعد از شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم، اتحادیه جماهیر شوروی، نیمه‌ی شمالی کره را اشغال کرد و یک دولت کمونیستی با ریاست جمهوری کیم - II - سونگ تأسیس کرد و آن را جمهوری مردمی و دمکراتیک کره نامید. آمریکا نیز کنترل نیمه‌ی جنوبی را از توکیو برعهده گرفت و آن را جمهوری کره نامید.

علل :

 عرض جغرافیایی 38 درجه‌ و مدار سی و هشتم به عنوان مرز بین این مناطق به کار می‌رفت. اتحادیه‌ی شوروی می‌خواست که کمونیسم را گسترش دهد و آمریکا نیز تمام تلاش خود را می‌کرد تا آن را از ریشه برکند به همین دلیل این مدار همیشه پر از تنش و تیرگی روابط بود. سازمان ملل متحد سعی کرد که یک انتخابات آزاد را در کل کره در سال 1948 برگزار کند اما این پیشنهاد توسط کمونیست‌ها در طرف دیگر مدار سی و هشتم رد شد. این بعداً موجب فاصله گرفتن دو کشور از هم دیگر شد.
 کیم - II- سونگ یک حکومت استالینیستی خلق کرد و با ارتش مردمی کره‌ی شمالی (NKPA) آن را کامل کرد و با تجهیزات نظامی و تانک‌های روسی آن را پر کرد. وضعیت سیاسی کره‌ی جنوبی آشفته بود و آمریکا از سینگمن ری که اولین ریاست آن را عهده دار شده بود، حمایت می‌کرد.
 وقتی که ارتش کره‌ی شمالی به کره‌ی جنوبی حمله کرد، کشمش‌های تهدید آمیز به طور فزاینده تا بیست و پنجم ماه ژوئن سال 1950 در طول مدار سی و هشتم ادامه یافت.

جنگ :

 در میان حمله‌های غیر قابل جلوگیری کره‌ی شمالی، آمریکا به دنبال مداخله شورای امنیت سازمان ملل بود و در عنوان کردن این که کره‌ی شمالی مهاجم بوده است موفق شد. اعضای سازمان شورای امنیت به کمک کره‌ی جنوبی شتافتند. در این میان رئیس انگلیسی بود که در برخی ناوگان‌های خاور دور آنها همانند نیروهای دریایی مشترک المنافع فرستاده می‌شد.
 ارتش کره‌ی شمالی به دنبال بندر مهم و استراتژیکی کره‌ی جنوبی یعنی پوسان بود. اما آنها توسط ارتش هشتم آمریکا در کره‌ی جنوبی به رهبری ژنرال والتون واکر خنثی شدند چون نیروهایی از انگلستان و استرالیا نیز رسیدند.
 ارتش سازمان ملل متحد یک محیطی را در نوک شبه جزیره کره مشخص کرد و آن را محیط پوسان نامید و در مقابل حمله‌های مکرر ارتش کره‌ی شمالی در دائگو (که بعداً به آن تائگو می‌گفتند)، ماسان و پوهانگ ایستادگی کرد.
 در وسط سپتامبر نیروهای سارمان ملل متحد بندر بی‌دفاع اینچئون را گرفتند و ارتش متجاوز کره‌ی شمالی را وادار کردند که عقب نشینی کند. کشور چین با ترس از نزدیکی ارتش سازمان ملل متحد به مرزهای مانچوریان آنها (نیروهای ملل متحد واقعاً وارد مرزهای چین نشده بودند) اعلام کرد که برای دفاع از منطقه‌ی خود مداخله خواهد کرد.
 حمله‌ی چین در ماه نوامبر به سربازان سازمان ملل متحد در جنوب سئول، پایتخت کره‌ی جنوبی نیرو وارد کرد. اما آنها تا ماه می سال 1951 در مقابل حمله‌ی بهاره‌ی چین ایستادگی کردند. نیروهای سازمان ملل متحد در راندن ارتش کره‌ی شمالی از مدار سی و هشتم موفق بودند.
 با اینکه تا سال 1953 صلح صورت نگرفته بود اما هر دو ارتش حالت تدافعی گرفته بودند و بر روی این که اجازه ندهند کنترل مناطق استراتژیکی خود را از دست بدهند تا این که به خاک دشمن حمله کنند تمرکز کرده بودند. در سال 1953 آتش بس اعلام شد.

نتایج :

 این جنگ تلفات متعددی برای هر دو طرف بر جای گذاشت با این که آمار دقیق هرگز معلوم نشد. جنگ کره درگیری بیشتری بین آمریکا و اتحادیه جماهیر شوروی ایجاد کرد.
 احساس دشمنی بین چین و آمریکای جنوبی تا چند دهه طول کشید. خانواده‌ها از بستگان خود در دو طرف مرز، جدا شدند.
 این جنگ باعث شد که آمریکا واقعاً از تأثیر سقوط مهره‌های دومینو کمونیسم آگاه شود.
 کره‌ی جنوبی یک پایگاه مهم نظامی آمریکایی با هزاران سرباز آمریکایی شد که در آنجا مستقر شدند.
 با وجود آتش بس سال 1953 معاهده‌ی صلح هرگز نوشته نشد و ناتوانی هر دو طرف در حل تفاوت‌هایشان باعث شد که دو کره تا به امروز در حال آماده باش باقی بمانند.
 کره‌ی شمالی آزمایش هسته‌ای بحث برانگیز و چند آزمایش متعدد موشک بالیستیک را انجام داد و کره‌ی جنوبی، ژاپن، آمریکا (هاوایی) و چین را در محدوده‌ی موشکی خود حفظ کرد.
امروزه کره‌ی جنوبی یک قدرت اقتصادی مهم در دنیا است اما کره‌ی شمالی یک کشور فقر زده با حکومت نظامی است. در چهارم ماه اکتبر سال 2007 رئیس جمهور کره‌ی جنوبی "رو مو هیون" و رهبر کره‌ی شمالی "کیم جانگ II" یک قرار داد صلح هشت بندی را در مورد موضوعاتی چون صلح دائمی، همکاری اقتصادی، صحبت‌های دیپلماتیک و نوسازی جاده‌ها و سرویس‌های هوایی و ریلی بین دو کشور امضا کردند. امید است انبوه این پیشنهادات روزی منجر به یکپارچه شدن این دو کشور شود.