هدف اصلی مهاجمین فرهنگی

دشمنان ما ولایت فقیه را زیر سؤال برده اند. متأسفانه بعضی از دوستان نادان هم ، درگوشه و کنار ، به آن ها کمک می کنند . اگر در ایران ولایت فقیه را و رهبری امام رانداشتیم آیا اصلاً ایران وجود خارجی داشت ؟ چرا امروز افغانستان مبتلا به این همه گرفتاری است / چرا به دست خودشان همدیگر را می کشند ؟ آن بلایی که شوروی نتوانست بر سر آن ها بیاورد خودشان بر سر خودشان می آورند . چرا ؟ برای این که رهبر واحد و مطاعی ندارند . چرا ایران با این همه تفاوت های نژادی که از فارس ، ترک ، عرب ، بلوچ ، کرد و سایر نژادها دارد ، توانست وحدت خود را حفظ کند و انقلابی با آن عظمت به وجود آورد ؟ چون یک رهبر داشت که ولی فقیه بود و مردم وظیفه دینی خود می دانستند که از او اطاعت کنند . دشمن این موضوع را خوب می داند و می خواهد این امتیاز را از ما بگیرد . اگر ما ولایت فقیه را از دست بدهیم ، چند سال دیگر افغانستان دوم خواهیم شد .
بیدار باشیم ، نعمت های خدا را فراموش نکsنیم ، آن ها را به بازیچه نگیریم نباید تصور کنیم که مسأله ای ساده است و از نظر فقهی در آن تشکیک کنیم دشمنان آگاهانه به ارزش های ما می تازند ، باید بفهمیم که چه می کنیم و به دست خود تیشه به ریشه خود نزنیم . مسأله ولایت فقیه باید آنچنان در اوج باشد که کوچک ترین صدمه ای به حریمش وارد نشود وگر نه به همان بلا دچار خواهیم شد که افغانستان ، لبنان و فلسطین مبتلا شد ند . آن نعمتی که خداوند به ما داد و به وسیله آن ما را بیمه کرد همین ولایت فقیه بود .
امروز آمده اند و به اصطلاح ، از نظر علوم اجتماعی مسأله ی ولایت فقیه را مورد انتقاد قرار داده و گفته اند که آن هم نوعی استبداد است ، نوعی حکومت فاشیستی است . متأسفانه بعضی از دوستان ناآگاه هم نسبت به این مسأله « ان قلت » می زنند و به زعم خود می پندارند که تحقیقات فقهی انجام می دهند . قوام و شیرازه انقلاب ما ولایت فقیه است . ولایت فقیه رکن حیات ماست . باید متوجه خطرات آن باشیم و از آن حمایت و حراست کنیم . مبادا تصور کنیم که با تشکیک در آن به اسلام یا کشور خدمت می کنیم .
مسائل دیگری نیز در کنار این مسأله امروز در مجلات فرهنگی کشور مطرح می شود ؛ مانند ارزش دموکراسی ، لیبرالیسم و چیزهایی از این قبیل . می توان گفت که یک حرکت عمومی برای ترویج افکار غربی و مبارزه با افکار اسلامی شروع شده است ، با تکیه بر دموکراسی ، لیبرالیسم ، آزادی و مفاهیمی از این قبیل و طعنه زدن به حکومت های دینی و اسلامی و تشبیه آن ها به حکومت های کلیسایی قرون وسطی و چیزهایی مانند آن . این ها تیرهایی است که به قلب انقلاب ما می خورد و ما خود را دلخوش کرده ایم که رقص های محلی را احیا کرده ایم ، برای آوازه خوانی های محلی جشنواره می گیریم و به تصور خود به این وسیله با تهاجم فرهنگی مبارزه می کنیم . و زهی غفلت و گمراهی ! کجای کار هستیم ؟