نحوه برخورد با حمله صرع

صرع عبارت است از گرايش به وقفه کوتاه در فعاليت عادى الکتريکى مغز.
حمله‌هاى صرع از عدم هوشيارى لحظه‌اى بدون بيهوشى (صرع جزئي) تا انقباض ماهيچه‌اى و تشنج (صرع وخيم) فرق مى‌کند.

صرع جزئي:

اين نوع صرع از کودکى شروع مى‌شود و ممکن است تا بزرگسالى باقى بماند. به اين نوع صرع معمولا توجهى نمى‌شود چون تنها چيزى که مشاهده مى‌شود اين است که اغلب مصدوم خيال‌پرداز به نظر مى‌رسد.

عوارض و نشانه‌ها

مصدوم ممکن است خيال‌پرداز به نظر برسد و اغلب به نقطه‌اى بيهوده خيره شود.
مصدوم ممکن است شروع به رفتار عجيب و غريب نمايد. اين حالت ممکن است شامل جويدن و خوردن لب‌ها، پرت و پلا گفتن يا بيخودى با لباس ور رفتن باشد.
مصدوم ممکن است حافظه خود را از دست داده باشد.

کمک اوليه

-1 مصدوم را آرام نگه داريد و تا زمانى که هوشيارى او مختل است از او مواظبت و حمايت کنيد مثلا از راه رفتن او در خيابان شلوغ يا به ميان جمعيت جلوگيرى‌کنيد، مردم را از کنار او دور کنيد، با مصدوم آرام صحبت کنيد.
-2 آن‌قدر کنار مصدوم بمانيد تا مطمئن‌شويد که حال مصدوم خوب شده و مى‌تواند به خانه برود.
-3 به مصدوم توصيه کنيد به پزشک مراجعه کند.
توجه: بروز حمله صرع بزرگ پس از صرع کوچک غيرعادى نيست.

صرع بزرگ

اکثر حملات صرع بزرگ غيرمنتظره رخ مى‌دهند اما گاهى اوقات فرد مبتلا “نشانه آغاز” حمله را احساس مى‌کند و اين به او مى‌فهماند که حمله در شرف آغاز است.
احساس نشانه آغاز ممکن است در اشخاص مختلف فرق کند. براى مثال در شخصى ممکن است به صورت حس کردن يک حالت عجيب در بدن باشد يا آنکه فرد بو يا مزه خاصى را احساس نمايد. در خلال اين تجربه اين احساس غيرعادى شخص ممکن است دگرگون شود ولى معمولا اين حالت زياد طول نمى‌کشد.