ماهيت مرگ

امام جواد نهمين امام بر حقّ(ع) به عيادت يكي از اصحابش كه بيمار شده بود رفت و در بالين او نشست وديد او گريه مي كند و در مورد مرگ ، بي تابي مي نمايد. فرمود: اي بنده خدا! از مرگ مي ترسي ؟ از اين جهت كه نمي داني ، مرگ چيست ؟ آيا اگر چرك و كثافت ، تو را فرا گيرد و موجب ناراحتي تو گردد، و جراحات و زخمهاي پوستي در بدن تو پديد آيد و بداني كه غسل كردن و شستشو در حمام ، همه اين چركها وزخمها را از بين مي برد، آيا نمي خواهي كه وارد حمّام شوي و بدنت را شستشو نمائي و از زخمها و آلودگي ها پاك گردي ؟ و يا ميل نداري به حمّام بروي و با همان آلودگي و زخم ها باشي ! بيمار عرض كرد: البته دوست دارم در اين صورت به حمّام بروم و بدنم را بشويم . امام جواد(ع) فرمود:مرگ (براي مؤمن) همان حمام است ، و آن آخرين پاكسازي آلودگي گناه ، شستشوي ناپاكي هاست بنابراين وقتي كه به سوي مرگ رفتي و از اين مرحله گذشتي ، در حقيقت از همه اندوه و امور رنج آور رهيده اي و به سوي خوشحالي و شادي روي آورده اي . بيمار از فرموده هاي امام جواد(ع) قلبي آرام پيدا كرد و خاطرش آسوده شد، وعافيت و نشاط پيدا كرد و با آرامشي استوار، دلهره و نگرانيش از بين رفت . آري وقتي كه انسان از نظر رواني و روحيه ، و ايمان و عمل خود را آماده سفر آخرت كند ترس را به خود راه نمي دهد و در مي يابد كه در حقيقت با اين سفر، به سوي نجات ورهائي از رنجها، و روي آوردن به شادي ها دست زده است.
منبع: داستان دوستان