لقب ابوتراب

حضرت علي (ع) با اينكه القاب بسيار پر معني داشت ، ولي دوست مي داشت كه به او ابوتراب بگويند، مطابق گفتار بعضي از علما، آنحضرت اين لقب را از اين جهت دوست داشت كه او متواضع بود و روي خاك مي نشست و اين لقب را كه به معني پدر خاك است ، براي خود مي پسنديد چراكه بيانگر خاكي بودن او بود. ولي دشمنان آن حضرت ، اين لقب را براي آن حضرت تكرار مي كردند، و منظورشان تحقير نمودن آنحضرت بود، با اين كه اين لقب از بهترين صفات انساني او (يعني تواضع او) حكايت مي كرد. اما اين كه اين لقب چگونه و چرا به او داده شد، در تاريخ چنين آمده است : سال دوم هجرت بود، خبر رسيد كه كارواني از مشركان به سوي شام مي روند پيامبر(ص) همراه صد و پنجاه نفر (و به نقل ديگر همراه 200 نفر) در حالي كه حضرت حمزه (ع) پرچم سفيدي به اهتزاز در آورده بود، براي جلوگيري و ضربه زدن به كاروان مشركين ، از مدينه خارج شده تا به عشيره (بر وزن غفيله) رفتند (از اين رو اين حركت را غزوه عشيره مي نامند).
هنگامي كه پيامبر (ص) و سپاه اندكش در سرزمين عشيره به جستجو و برسي پرداختند، در يافتند كه كاروان قريش از آنجا رفته اند، آنحضرت با سپاه خود در حدود يك ماه در آنجا ماند و سپس به مدينه باز گشتند. علي (ع) و عمار ياسر، جزء اين سپاه بودند، عمار مي گويد: در همين سفر علي (ع) به من فرمود: مي خواهي برويم نزد افراد بني مدلج كه در كنار چشمه كشاورزي مي كنند، بنگريم چگونه كشاورزي مي نمايند؟!. من موافقت كردم و با هم كنار آنها رفتيم ، (بر اثر خستگي) نياز به استراحت داشتيم ، زير درختهاي نخل كه در آنجا بود رفتيم ، در زمين روي خاك خوابي ديم (و به نقل ديگر علي عليه السلام مقداري خاك جمع كرد و آنرا متكاي خود قرار داد و سرش را روي آن گذارد و خوابيد). تا اينكه : رسول خدا (ص) آمد و ما را بيدار كرد و برخاستيم و لباسهاي خود را كه خاك آلود بود، تكان داديم ، در همين موقع ، پبامبر (ص) به علي (ع) فرمود: اي ابوتراب (زيرا لباسش خاك آلود بود) بعد فرمود: مي خواهيد شما را به شقي ترين مردم خبر دهم ؟ گفتيم آري ، فرمود: يكي آن كسي است كه ناقه حضرت صالح (ع) را پي كرد، دوم آن كسي است كه بر فرق سر تو (اي علي) شمشير مي زند (يعني ابن ملجم).
منبع:داستان دوستان