انگور فرنگى سياه

انگور فرنگى سياه درختچه‌اى است با شاخه‌هاى راست و برگ‌هاى بريده که پشت برگ‌هاى آن برجسته مى‌باشد، گل‌هاى زرد کمرنگ آن به ميوه‌هاى سياه تبدل مى‌شوند که ارتفاع آن 1/5 تا 2 متر مى‌رسد. وطن اوليه آن آسيا بوده و در باغ‌ها يا در مزارع کشت مى‌گردد. در نقاط و محل‌هاى معتدل و در خاک غليظ پرورش مى‌يابد. براى پرورش آن بايد زمين کاملا مرطوب ولى بى‌آنکه آبگير باشد انتخاب شود.
برگ و شاخه‌هاى سالم و بدون آفت را جمع‌آورى و در سبد و در کوران هوا و يا در خشک‌کن با درجه 45 سانتيگراد خشک مى‌کنند، ديگر مواد مورد استفاده اين گياه عبارتند از: ميوه، ريشه و گل.
گل اين ميوه در فصل بهار گل مى‌کند و بايستى برگ‌هاى آن در ماه‌هاى تير و مرداد چيده و خشک شود.
ترکيبات شيميايي: درختچه اين ميوه داراى تانن‌ها،‌ اموليسن يک اسانس روغنى به رنگ سبز روشن، 10 تا 13 درصد از قندهاى مختلف، پکتين 2/6 تا 3/70 درصد از اسيدهاى آلى مانند اسيد سيتريک وينيک، تارتريک و ويتامين C و مواد ضدعفونى کننده گياهى مى‌باشد در اين ميوه مقدارى ويتامين C وجود دارد که بيشتر از غالب ميوه‌ها و معادل 150 تا 200 ميلى‌گرم در 100 گرم ميوه است. انگور فرنگى سياه داراى ويتامين‌هاى B و A و قندها، مواد معدني، مواد رنگى ضد عفونى کننده است. تمامى اين مواد روى سيستم اعصاب در بدن اثر خوبى داشته، اين ماده رنگى علاوه بر تحريک نمودن بدن مبادلات داخلى بدن را بهبود مى‌بخشد و به همين علت مقاومت بدن را در مقابل بسيارى از عفونت‌ها بالا مى‌برد، خاصيت مدارى که اين ميوه دارد به جهت عناصرى مانند اکسيداز و اسيدکينيک موجود در آن است. مطالعات انجام شده توسط دانشمندان انگليسى نشان مى‌دهد که استفاده از برگ‌ها و سرشاخه هاى اين ميوه اثر ضد رماتيسمى و ضد نقرس را دارا مى‌باشد. انگور فرنگى سياه حاوى مواد زير است؛ آب 80 تا 87 گرم، مواد ازته 0/88 تا 1 گرم، مواد چربى 50 درصد تا 53 درصد گرم، مواد ئيدروکربنه 6/8 تا 13/5 گرم، سلولز 2/71، خاکستر 0/63 گرم، در ضمن مقاومت ويتامين C موجود در ميوه اين گياه بيشتر از ميوه‌هاى ديگر در مقابل گرما و اکسيژن است.
خواص درماني: دم‌کرده برگ و سرشاخه‌هاى آن داراى اثر مدر، معرق و ضد رماتيسم است، به علاوه اثر مقوى و قابض نيز دارد. مصرف آن در ورم مفاصل و آب آوردن نسوج به کار مى‌رود و براى کسانى که از درد سنگ کليه و ناراحتى‌هاى مجارى ادرار و مثانه رنج مى‌کشند نيز توصيه مى‌شود. اين ميوه اثر دفع کننده اوره و اسيد اوريک را دارد و در درمان فشار خون؛ تصلب شرائين، اختلالات گردش خون در زمان يائسگى در بانوان، تورم کبد و يرقان اثر مفيدى ظاهر مى‌کند. برگ‌هاى اين گياه مبادلات متابوليکى را تقويت نموده، کسانى که دچار يبوست هستند بهتر است حتما از اين ميوه استفاده کنند. با مصرف جوشانده برگ اين ميوه، ادرار افزايش يافته و مقدار زيادى اوره و اسيد اوريک که عامل اصلى بيماريهاى ياد شده هستند از بدن دفع مى‌گردند. از برگ اين گياه به علت اثر قابضى که دارد مى‌توان در درمان اسهال‌هاى ساده و درد معده استفاده کرد. علاوه بر آن در سردردهاى يک طرفه، سرفه‌هاى تشنجى و سياه سرفه‌ها مى‌توان از آن استفاده‌هاى لازم را به عمل آورد.
در استعمال خارجى از جوشانده برگ‌هاى آن مى‌توان در پانسمان و رفع التهاب زخم‌ها و تسريع بهبود اوسرها از آن استفاده کرد. اين جوشانده هم براى رفع ناراحتى‌هاى مخاطى مانند دهان، درد گلو، ورم لوزتين، گرفتگى صدا اثرات مفيدى ظاهر مى‌نمايد. طريقه تهيه دم‌کرده‌اى که از اين گياه به دست مى‌آيد به شرح زير مى‌باشد؛ ابتدا دم‌کرده 30 تا 35 گرم برگ و سرشاخه‌ها را در يک ليتر آب ريخته و پس از جوشاندن صاف کرده و در روز به صورت 3 الى 4 فنجان مصرف کنيد اين دم‌کرده در رفع التهابات معده و اثنى عشر موثر و مفيد است براى رفع نقرس مى‌توان از اين دستورالعمل استفاده کرده ابتدا برگ خشک شده انگور فرنگى را به مقدار 100 گرم، برگ زبان گنجشک 50 گرم و گل شير برنج 50 گرم تهيه کرده و همه مواد را به صورت جداگانه به صورت پودر درآورده و آنها را باهم بجوشانيد و بعد از جوشاندن، صاف نموده و اجازه دهيد کمى سرد شود و سپس به مقدار 2 تا 3 فنجان در روز از آن مصرف کنيد:
توجه: قبل از مصرف سعى کنيد اگر ناراحتى معده و روده نداريد و يا به جوشانده حساس نيستيد مصرف کنيد زيرا که مصرف اين محلول براى اين‌گونه اشخاص بسيار زيان‌آور است.
خوردن ميوه‌ها و سبزى‌ها را فراموش نکنيم تا هميشه از بدنى سالم و قوى برخوردار باشيم.