اَصالَةُ العُمُوم

نگاهی به یك اصطلاح در علم اصول

اصالة العموم (1) از اصول لفظیه است. توضیح اینكه، هرگاه گوینده لفظ عامی را به كار برد، اما برای شنونده شك حاصل گردد كه آیا گوینده اراده‌ی عام كرده یا خاص؟ مثلاً گفته‌ی «به دیدار همه‌ی دانشمندان برو.» شك می‌كنیم آیا مراد تمام دانشمندان دارای هر نوع تخصص است، یا مراد دانشمندان دینی و گوینده نمی‌توانند غیر از این عمل كنند. در عربی الفاظ كل، كلما و... و در فارسی كلمات تمام، همه، هر و ... دال بر عموم هستند. قانون مدنی ماده‌ی «954» می‌گوید: «كلیه‌ی عقود جایز به موت احد طرفین منفسخ می‌شود.»
در ماده‌ی «183» قانون مدنی آمده: «در كلیه‌ی امور مربوط به اموال و حقوق مالی مولی علیه ولی نماینده‌ی قانونی او می‌باشد.»

پی‌نوشت‌:

1.اصول الفقه، ج1، ص29 و 30.

منبع مقاله :
ولائی، عیسی، (1391)، فرهنگ تشریحی اصطلاحات اصول، تهران: نشر نی، چاپ نهم