اُصُول لَفْظیه

 نگاهی به یك اصطلاح در علم اصول

هر حكم ظاهری كه مجرایش الفاظ باشد، اصول لفظیه (1) نام دارد. چون این اصول در مورد انسان مردد و شاكّ جاری می‌شود، لذا عنوان اصل بر آن اطلاق شده است.
اصول لفظیه عبارت‌اند از: اصالة الاطلاق، اصالة الحقیقه، اصالة العموم، اصالة عدم التقریر، اصالة الظهور، اصالة عدم الاضمار، اصالة عدم الوضع، اصالة عدم الاشتراك، اصالة عدم النقل... كه مهم‌ترین آنها پنج اصل اول است. هر یك از اصول مزبور تحت عنوان خاص خود مورد بحث قرار گرفته است.

آیا اصول لفظیه حجت‌اند؟

اصول لفظیه به دلیل بنای عقلاء حجت‌اند. زیرا عقلای عالم در خطابات و گفتگو، به ظاهر كلام عمل كرده و به احتمالات خلاف ظاهر مثل احتمال غفلت، خطا، شوخی، اجمال، مجاز و... توجه نخواهند كرد، و چون منعی از طرف شارع ارائه نگردیده است، طبعاً درمی‌یابیم كه شارع این بنای عقلاء را امضا كرده است. (2)

پی‌نوشت‌ها:

1.اصول الفقه، ج1، ص 28.
2.مأخذ پیشین، ص 31.

منبع مقاله :
ولائی، عیسی، (1391)، فرهنگ تشریحی اصطلاحات اصول، تهران: نشر نی، چاپ نهم