بحث کوتاهی در رابطه با خواص و مصارف پلی پروپیلن

پلی پروپیلن یکی از موادی بوده که در تمام حوزه‏های زندگی کاربرد دارد. ما در این‏جا در مورد خواص و مصارف مختلف پروپیلن بحث خواهیم کرد.
پلی پروپیلن یک ماده‏ی پلیمری می‏باشد، به عبارت دیگر، یک ماکرو مولکول (یا یک مولکول بسیار بزرگ) تشکیل شده توسط تکرار یک واحد ساختاری از پروپیلن می‏باشد. مولکول‏های کوچک پروپیلن با همدیگر با استفاده از پیوندهای شیمیایی نوع کوالانسی، پیوند برقرار می‏کنند. پلی پروپیلن یک نوع پلیمر بوده که هنگامی که حرارت می‏بیند به مایع تبدیل می‏شود. و هنگامی که منجمد می‏شود، به یک حالت شیشه‏ای تبدیل می‏شود. این پلیمر دارای خواصی بوده که به همین دلیل به عنوان یک پلیمر دارای خاصیت ارتجاعی در برابر حرارت شناخته می‏شود.

خواص

وزن: پروپیلن یک ماده ی سبک وزن می‏باشد.
کشش سطحی: کشش سطحی این ماده نسبتا بالاست. مقاومت قوی به تنش و ترک خوردگی نشان می‏دهد.
شکل: پلی پروپیلن ماهیت بلورین داشه و دارای شکل هندسی منظم می‏باشد.
عایق: این ماده به عنوان یک عایق عالی عمل می‏کند. این امر بدین معناست که جریان برق از طریق آن عبور نمی‏کند.
جذب رطوبت: پلی پروپیلن توسط قرار گرفتن در معرض آب آسیب نمی‏بیند، چون خاصیت جذب رطوبت آن بسیار پایین است.
نقطه‏ی ذوب: نقطه‏ی ذوب پلی پروپیلن 160 درجه سانتی‏گراد می‏باشد. بنابراین، برخلاف پلیمرهای دیگر مانند پلی اتیلن، این ماده قادر به انجام کار در یک حرارت بسیار بالا می‏باشد.
خوردگی: این پلیمر هنگامی که در تماس با مواد شیمیایی مانند مواد قلیایی، اسیدی، حملات الکتریکی و غیره قرار می‏گیرد، بدون تغییر باقی می‏ماند. با این حال، مقاومت آن‏ها نسبت به هیدروکربن‏های آروماتیک یا آلیفاتیک، حلال‏های کلره و اشعه ی ماوراء بنفش چندان قوی نیست.
دیگر خواص مفید پلی پروپیلن
یک ماده‏ی غیر سمی است.
به راحتی رنگ نمی‏شود.
می‏تواند به آسانی ساخته شود.
سفتی و انعطاف‏پذیری خود را حتی در دماهای بسیار بالا حفظ می‏کند.

کاربردها

در زندگی روزانه‏ی ما، از این مواد در قالب لوازم خانگی مختلف استفاده می‏شود. ظروف غذایی ساخته شده از پلی پروپیلن دارای کیفیت بهتری بوده و می‏تواند با خیال راحت در ماشین ظرف‏شوئی به کار برده شود.
این ماده برای ساخت قوطی‏ها و بطری‏های شربت که برای بسته بندی مواد غذائی نیاز است، نیز مورد استفاده قرار می‏گیرد.
پلی پروپیلن به خوبی با انواع مختلف رنگ‏ها مخلوط شده و الیاف‏های رنگارنگ فرش‏های زیبا که دوام بالایی هم دارند، را تولید می‏کنند. این فرش‏ها می‏توانند در نزدیکی استخرهای شنا و یا دیگر مکان‏هایی که در معرض مقدار زیادی آب قرار دارند، استفاده شود.
باکتری‏ها بر روی سطح پلی پروپیلن رشد نمی‏کنند و بنابراین از این ماده در ساخت تجهیزات مختلف پزشکی استفاده می‏شود.
پلی پروپیلن، در فرم خالص خود، در صنعت نیمه هادی مورد استفاده قرار می‏گیرد.
به واسطه‏ی خاصیت ضربه‏گیری بالا، این ماده می‏تواند نیروهای قوی را تحمل کند. به همین دلیل، از این ماده برای ساخت طناب برای اهداف ماهیگیری و کشاورزی استفاده می‏شود.
در بخش ساخت و ساز، از این ماده در تولید پمپ‏ها و انواع لوله‏ها استفاده می‏شود.
در بخش خودرو، بخش‏های مختلف خودرو مانند ضربه‏گیر، باطری و غیره از پلی پروپیلن ساخته می‏شود.

حقایقی کوتاه

در مارس 1954 که پلیمریزاسیون پلی پروپیلن برای اولین بار توسط کارل رن و جولیو ناتا در اسپانیا انجام شد. بعدا، تولید آن در مقیاس وسیع در سال 1957 شروع شد.
پلی پروپیلن دارای ساختار خطی بوده و مونومر آن (یا واحد ساختاری اساسی آن که به منظور تشکیل زنجیره با هم پیوند می‏خورند) توسط فرمول CnH2n جایگزین شد، که n عدد اتمی می‏باشد.

هزینه‏ی تولید آن خیلی بالا نیست.

این ماده می‏تواند از گاز پروپیلن با کمک تیتانیوم کلرید به عنوان کاتالیزگر به دست آید.
پلی پروپیلن به عنوان یک فراورده‏ی جانبی در طول فرایند تصفیه‏ی نفت خام نیز تولید می‏شود.
بسیاری از کارهای تحقیقاتی برای ایجاد خواص پلی پروپیلن با استفاده از مواد افرودنی خاصی مانند زنگدانه‏ها، کربن سیاه، لاستیک‏ها، آنتی اکسیدانت‏ها و غیره در حال انجام می‏باشند. اگر این آزمایشات در بازده مورد نظر دارای نتایج مطلوب بوده و موفقیت‏آمیز باشد، پس حوزه‏ای به منظور استفاده از این خواص گسترش یافته‏ی پلیمر در بسیاری از جهات دیگر باز می‏شود.