تب نزله اي بدخيم (MCF)

تب نزله اي بدخيم، بيماري اي حاد و کشنده مي باشد و در بين بيماران اهلي گاو و گاوميش، بيشتر بر آن مبتلا مي شوند و علائم. بيماري را نشان مي دهند. ويروس بوسيله واسطه اي مانند گوسفند بيشتر باعث ابتلا مي شود مخصوصاً در محل هاي که گاو و گوسفند با هم نگهداري مي شوند بيشتر علائم بيماري را نشان مي دهند.

نشانه ها و علائم بيماري:

بين 3 تا 8 هفته بيماري در مرحله نهفتگی قرار دارد ولي شکل هاي بيماري بسيار ساده و قابل تشخيص است.
بيماري ابتدا با تب 40 درجه سانتيگراد تا 41/5 درجه سانتيگراد شروع مي شود. بيحالي مفرط، ريزش آب از بيني، چرک شدن مخاط، التهاب پوست پوزه، و زخمهاي سطحي روي مخاط بيني از ديگر علائم بيماري است. ريزش آب از بيني با تورم کم و بيش مشخص و تورم پلکها، پرخوني مويرگهاي سفيده چشم و کرد شدن قرنيه از علائم مشخصه بيماري هستند. همچنين زخم هاي داخل دهان و بيني، تورم غدد لنفاوي از ديگر علائم بيماري هستند. در شکل عادي ساير نشانه هاي عصبي بويژه ناهماهنگي دستگاه حرکتي، لرزش ماهيچه ها و ضعف دست و پا ديده مي شود.

آثار کالبد شکافي:

در کالبد شکافي دام تلف شده به مخاط شکبه، نگلري و هزارلا، آسيب زياد وارد نمي شود. اما ممکن است سرخي خونريزي يا زخم در آن مشاهده شود. برعکس ضايعات شيردان واضح تر از پيش معده است. مخاط داخل روده ها پرخون و احتمال دارد ضايعات فوق در ناي و نايژه وجود داشته باشند. در اين حالت ريه يا جگر سفيد ممکن است سالم بماند اما کبد متورم مي شود که بصورت واضح قابل مشاهده است. در مغز و پرده هاي آن خونريزي ديده مي شود. پرخوني در مخچه کاملاً قابل رؤيت است. و بالاخره دام در اثر تنگي نفس، تب شديد و التهاب پرده هاي مغز تلف مي شود.

پيشگيري و درمان

واکنش مشخصي براي پيشگيري از آن وجود ندارد لذا دامداران گرامي لازم است نکات ايمني را به صورت کامل رعايت نمايند.
چون مخزن بروز بيماري ناشناخته است، بهترين روش پيشگيري جدا نگه داشتن بيمار مبتلا از ساير دام هاست. در صورت مشاهده بيماري سريعاً با دامپزشک تماس حاصل شود.