ال سی دی یا پلاسما
بیشتر از نود درصد تلویزیونهای دیجیتال امروزی با استفاده از فناوریهای السیدی یا پلاسما ساخته میشوند؛ به طوری که بسیاری از افراد این فناوری را معادل با HDTV میدانند.
یکی از نکاتی که شاید برای بسیاری از کاربران نامفهوم باشد، فرق دقیق این دو فناوری با یکدیگر است. مخصوصا اگر شما تمایل به خرید مدلهایی با اندازه بزرگتر از چهل اینچ را داشته باشید، خواهید دید که هر شرکتی معمولا هم مدل السیدی و هم مدل پلاسما را در آن اندازه تولید کرده است. در این شرایط اگر شما تفاوتهای دقیق این دو را ندانید، نمیتوانید با توجه به نیازهای خود انتخاب صحیحی داشته باشید. حالا میخواهیم تا حدودی تفاوتهای مهم السیدی و پلاسما را با یکدیگر مقایسه و مزایا و معایب هر یک را بررسی کنیم.
در السیدیها یك منبع نور مجزا كه در واقع یك لامپ فلورسنت است، وجود دارد كه این نور با گذشتن از داخل كریستال مایع و فیلتر رنگ تغییر وضعیت داده و به چشم ما میرسد. مشكلی كه در السیدیها به وجود میآید، در مورد رنگ مشكی است.
وقتی یك سلول باید رنگ مشكی تولید كند، در واقع باید جلوی عبور این نور را بگیرد تا رنگ كاملا مشكی به چشم بیننده برسد. ولی این عمل به خاطر نور پسزمینه كه همواره وجود دارد، به طور صددرصد موفقیتآمیز نیست و سطح رنگ مشكی در آنها كاملا دقیق در نمیآید. هرچند با پیشرفت فناوری این مساله مدام در حال بهبود یافتن است، ولی به هر صورت هنوز السیدیها در این مورد ضعف دارند.
برخلاف السیدی، در پلاسما نور پسزمینه وجود ندارد و هر سلول خود نور مورد نیاز را تولید میكند. بنابراین تنها با خاموش كردن سلول مربوطه میتوان به سطح مناسبی از رنگ مشكی رسید. بهخاطر همین موضوع كنتراست تصویر (درجه اختلاف میان تاریكترین و روشنترین رنگ) در پلاسما بسیار بیشتر از السیدی است و از این جهت پلاسما برنده است.
در السیدی از یك منبع نوری جداگانه برای ایجاد نور استفاده میشود كه میتوان میزان نور آن را به سادگی با توجه به محیطی كه تلویزیون در آن قرار دارد، كم یا زیاد كرد. در صورتی كه در پلاسما هر سلول نور مورد نیاز خود را تولید میكند. به همین خاطر در محیطهای پرنور و در فضای آزاد ممكن است دیدن تصاویر تلویزیونهای پلاسما اندكی سختتر باشد. به همین جهت اكثرا از السیدی به عنوان تلویزیونهای تبلیغاتی یا در محیطهای پر نور استفاده میكنند.
یكی از نكاتی كه سازندگان السیدی تبلیغ میكنند، طول عمر آنها است كه تا حدود شصتهزار ساعت كار میكند. در واقع طول عمر السیدی مدت زمانی است كه میزان نور پسزمینه آنها به نصف كاهش پیدا كند. در پلاسما به خاطر اینكه وظیفه تولید نور بر عهده هر سلول است و این كار از طریق فسفرهای داخل آن صورت میگیرد، نیمهعمر پلاسما را مدت زمانی در نظر میگیرند كه درخشندگی این فسفرها به نصف كاهش پیدا كند.
در مدلهای جدید پلاسما هم سازندگان معمولا طول عمر ۶۰هزار ساعت را تبلیغ میكنند.
یکی از نکاتی که شاید برای بسیاری از کاربران نامفهوم باشد، فرق دقیق این دو فناوری با یکدیگر است. مخصوصا اگر شما تمایل به خرید مدلهایی با اندازه بزرگتر از چهل اینچ را داشته باشید، خواهید دید که هر شرکتی معمولا هم مدل السیدی و هم مدل پلاسما را در آن اندازه تولید کرده است. در این شرایط اگر شما تفاوتهای دقیق این دو را ندانید، نمیتوانید با توجه به نیازهای خود انتخاب صحیحی داشته باشید. حالا میخواهیم تا حدودی تفاوتهای مهم السیدی و پلاسما را با یکدیگر مقایسه و مزایا و معایب هر یک را بررسی کنیم.
در السیدیها یك منبع نور مجزا كه در واقع یك لامپ فلورسنت است، وجود دارد كه این نور با گذشتن از داخل كریستال مایع و فیلتر رنگ تغییر وضعیت داده و به چشم ما میرسد. مشكلی كه در السیدیها به وجود میآید، در مورد رنگ مشكی است.
وقتی یك سلول باید رنگ مشكی تولید كند، در واقع باید جلوی عبور این نور را بگیرد تا رنگ كاملا مشكی به چشم بیننده برسد. ولی این عمل به خاطر نور پسزمینه كه همواره وجود دارد، به طور صددرصد موفقیتآمیز نیست و سطح رنگ مشكی در آنها كاملا دقیق در نمیآید. هرچند با پیشرفت فناوری این مساله مدام در حال بهبود یافتن است، ولی به هر صورت هنوز السیدیها در این مورد ضعف دارند.
برخلاف السیدی، در پلاسما نور پسزمینه وجود ندارد و هر سلول خود نور مورد نیاز را تولید میكند. بنابراین تنها با خاموش كردن سلول مربوطه میتوان به سطح مناسبی از رنگ مشكی رسید. بهخاطر همین موضوع كنتراست تصویر (درجه اختلاف میان تاریكترین و روشنترین رنگ) در پلاسما بسیار بیشتر از السیدی است و از این جهت پلاسما برنده است.در السیدی از یك منبع نوری جداگانه برای ایجاد نور استفاده میشود كه میتوان میزان نور آن را به سادگی با توجه به محیطی كه تلویزیون در آن قرار دارد، كم یا زیاد كرد. در صورتی كه در پلاسما هر سلول نور مورد نیاز خود را تولید میكند. به همین خاطر در محیطهای پرنور و در فضای آزاد ممكن است دیدن تصاویر تلویزیونهای پلاسما اندكی سختتر باشد. به همین جهت اكثرا از السیدی به عنوان تلویزیونهای تبلیغاتی یا در محیطهای پر نور استفاده میكنند.
یكی از نكاتی كه سازندگان السیدی تبلیغ میكنند، طول عمر آنها است كه تا حدود شصتهزار ساعت كار میكند. در واقع طول عمر السیدی مدت زمانی است كه میزان نور پسزمینه آنها به نصف كاهش پیدا كند. در پلاسما به خاطر اینكه وظیفه تولید نور بر عهده هر سلول است و این كار از طریق فسفرهای داخل آن صورت میگیرد، نیمهعمر پلاسما را مدت زمانی در نظر میگیرند كه درخشندگی این فسفرها به نصف كاهش پیدا كند.
در مدلهای جدید پلاسما هم سازندگان معمولا طول عمر ۶۰هزار ساعت را تبلیغ میكنند.
